เมื่อจั่วม่อรีบรุดมาถึงบ่อฟูมฟักสัตว์ร้าย กลับพบเห็นฉุนอวี๋เฉิงที่กำลังคึกคักจนหน้าแดงก่ำ ทำเอาหยุดชะงักกึก“ไหนเจ้าว่ามันหมดสติ?” จั่วม่อหันกลับไปมองกงซุนชาที่กำลังตะลึงงัน“ก็มันเห็นได้ชัดว่า…”ฉุนอวี๋เฉิงพอเห็นจั่วม่อก็ตื่นเต้นมากกว่าเดิม รีบพุ่งตรงเข้ามาหา “ศิษย์พี่ ศิษย์พี่!สำเร็จแล้ว! เราทำสำเร็จแล้ว!”จั่วม่อเหมือนพระพุทธสูงสองจั้ง มิอาจคลำศีษะท่าน* ต้องถามอย่างมึนงงว่า“สำเร็จ? อะไรสำเร็จ?”(*อุปมาว่าไม่รู้ ไม่เข้าใจว่าเป็นมาอย่างไรหรือเกิดอะไรขึ้น เหมือนจับต้นชนปลายไม่ถูก)“ผีเสื้อปราณ!” ฉุนอวี๋เฉิงแบมือ เห็นปั้ายหยกสามแผ่นอยู่ในมือมันปั้ายบงการสัตว์ร้าย!จั่วม่อตากระจ่างวูบ เสียงดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว “ประสบความสำเร็จจริงๆ? ให้ข้าชมดู!”ปั้ายบงการสัตว์ร้าย แผ่นหยกยาวสี่ชุ่น กว้างครึ่งชุ่น มีลวดลายเมฆมงคลอยู่ที่สี่มุมที่กลางแผ่นปั้าย เห็นตัวผีเสื้อนิ่งสนิท ถือไว้ในมือ จั่วม่อพลิกไปพลิกมา ชมดูทั้งสองด้านซ้ำแล้วซ้ำอีก“ที่แท้นี่คือปั้ายบงการสัตว์ร้าย!” กงซุนชาโยนปัญหาก่อนหน้านี้ทิ้งไปทันที รีบเข้ามาร่วมมุงดูด้วยจั่วม่อไม่ได้ดูแคลนความตื่นเต้นของกงซุนชา นี่ก็เป็นครั้งแรกที่มันได้เห็นปั้ายบงการสัตว์ร้ายเช่นกัน ไส้เดือนตลบดินและสัตว์ปราณอื่นๆ ที่มันเคยใช้ในอดีตล้วนระดับต่ำเกินไป ยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะใช้ปั้ายบงการสัตว์ร้าย มีเพียงสัตว์ปราณระดับสูงเท่านั้นที่ต้องใช้ปั้ายบงการสัตว์ร้ายผนึกส
