ัตว์ปราณไว้ในปั้ายหยก จากนั้นเจ้าของจะคอยกลั่นเกลาเชื่อมโยงจิตใจกับสัตว์ปราณในปั้ายหยก จนกระทั่งมันยอมรับเจ้าของ จึงจะสามารถบงการสัตว์ปราณได้ดั่งใจปรารถนา ปั้ายบงการสัตว์ร้ายยังใช้เป็นที่พำนักของสัตว์ปราณอีกด้วย“ผีเสื้อปราณสามตัวนี้ระดับอะไรบ้าง?” จั่วม่อยังคงพลิกปั้ายหยกเชยชมไม่ยอมวางปั้ายบงการสัตว์ร้ายทั้งสามใบแม้มีรูปแบบคล้ายคลึงกัน แต่ทุกปั้ายล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ปั้ายหนึ่งมีลวดลายหลากสีสัน ปั้ายหนึ่งเป็นสีฟั้าอ่อนทั้งแผ่น ส่วนปั้ายสุดท้ายเป็นสีเทาขาวฉุนอวี๋เฉิงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “หลากสีเป็นระดับสามชั้นสุดยอด ส่วนอีกสองตัวเป็นระดับสามชั้นยอด”มองไปยังดวงตาเฝั้ารอคอยของอีกสองคน ฉุนอวี๋เฉิงหยิบปั้ายบงการสัตว์ร้ายทั้งสามจากมือจั่วม่อ เริ่มแนะนำโดยละเอียดว่า “ผีเสื้อหลากสีมีสามเวทวิชา เนตรสีรุ้ง พิษลวงตา และแปรเปลี่ยนพิษ ล้วนเป็นเวทวิชาที่ข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อน ดังนั้นไม่ทราบว่ามีพลังเช่นไร ศิษย์พี่อาจจะต้องลองทดสอบด้วยตัวเอง สัตว์ปราณระดับสามที่สามารถใช้เวทวิชาได้สามวิชา ย่อมต้องเป็นสุดยอดของระดับสามอย่างแน่นอน แต่สามวิชานี้แปลกประหลาดเสียจริง ผีเสื้อพิษตงฝูที่เป็นพ่อแม่พันธุ์เป็นแค่ผีเสื้อปราณระดับสองเท่านั้นไฉนผีเสื้อปราณตัวนี้จึงมีความสามารถด้านพิษเป็นหลัก…”กล่าวไปกล่าวมา ฉุนอวี๋เฉิงค่อยๆ จมลงไปในภวังค์ความคิดส่วนตัว หลุดออกจากวงสนทนาอีกครั้งจั่วม่อกับกงซุนชาหันมาสบตากันอ
