“ตระกูลจาง…ถูกซูเฉินทำลายไปแล้วงั้นหรือ?!”
ในสำนักเทพศาสตรา ผู้อาวุโสโม่ลั่วเบิกตากว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงสุดขีด
“ใช่แล้ว! ท่านอาจารย์ ข้ามาช้าไปหนึ่งก้าว นักฆ่าของหอคอยเฟิงอวี่ลงมือไปก่อนแล้ว แต่ไม่คาดว่าซูเฉินไม่เพียงสังหารนักฆ่าป้ายเงินทั้งสามของหอคอยเฟิงอวี่ แต่ยังบุกเข้าไปยังตระกูลจางแล้วทำลายจนสิ้นซาก!”
เซวียนปินคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเหม่อโม่ลั่ว เหงื่อเย็นผุดทั่วร่าง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าซูเฉินจะมีพลังการต่อสู้ที่น่ากลัวถึงเพียงนี้
ยิ่งคิดว่าเมื่อไม่นานมานี้เขายังคิดจะจัดการซูเฉินอยู่ เขาก็รู้ได้ทันทีว่า ที่แท้แล้วผู้ที่ช่วยชีวิตเขาไว้…คือหลินชิงชิง
หากวันนั้นนางไม่ปรากฏตัว เขาคงตายไปแล้วแน่!
“ซูเฉินผู้นี้…ดูท่าข้าจะประเมินเขาต่ำเกินไปจริง ๆ!”
ดวงตาของผู้อาวุโสโม่ลั่วเปล่งแสงเย็นเยียบ เสียงของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
พร้อมกันนั้น ความคิดหลากหลายก็กำลังถาโถมในใจของเขา
เขาเป็นผู้มากประสบการณ์ ไม่เคยลงมือโดยไม่คิดล่วงหน้า ดังนั้นหลังจากที่ตัดสินใจว่าซูเฉินคือศัตรู เขาก็เริ่มสืบหาความเป็นมาของอีกฝ่ายทันที
ผลลัพธ์ที่ได้…ทำให้เขาตกตะลึง
หนึ่งเดือนก่อน ซูเฉินยังเป็นเพียงคนไร้ค่าแห่งตระกูลซูในเมืองอวิ๋นเจียง จุดตันเถียนและทะเลลมปราณถูกทำลายจนกลายเป็นเศษสวะโดยสมบูรณ์
แต่ใครจะคาดคิดว่าเพียงไม่ถึงหนึ่งเดือน ไม่เพียงทะเลลมปราณของเขาฟื้นคืน แต่
