พลังฝึกปรือกลับเพิ่มพูนก้าวกระโดด จนตอนนี้มีพลังพอจะฆ่าจ้าวยุทธ์ได้!
ความเร็วในการฝึกฝนเช่นนี้…แทบไม่ต่างจากปาฏิหาริย์!
เมื่อรวมกับความสามารถด้านโอสถของซูเฉินแล้ว โม่ลั่วอดคาดเดาไม่ได้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังเขา…อาจเป็น ‘นักบุญโอสถ’!
หรืออีกนัยหนึ่ง…ซูเฉินอาจได้รับมรดกของนักบุญโอสถ!
เพราะมีเพียงนักบุญโอสถเท่านั้นที่มีพลังวิเศษเหนือสามัญชน ฟื้นคืนคนไร้พลังให้กลายเป็นอัจฉริยะในช่วงเวลาอันสั้นได้
“นักบุญโอสถ…”
เมื่อคิดถึงคำนี้ ดวงตาของผู้อาวุโสโม่ลั่วก็ฉายแววครั่นคร้ามขึ้นมา
นักบุญโอสถคือผู้ยืนอยู่เหนือเมฆ ทะลวงระดับสามัญสู่แดนศักดิ์สิทธิ์ เป็นบุคคลที่แม้แต่เขายังต้องแหงนมอง แม้ในสามสิบหกแคว้นแห่งถิ่นรกร้างตะวันออก ก็ล้วนเป็นตัวตนอันดับหนึ่ง
เขาไม่กล้าล่วงเกินนักบุญโอสถเป็นอันขาด
แต่โชควาสนาของซูเฉินกลับยั่วเย้าเขายิ่งนัก หากเขาแย่งชิงมันมาได้ ไม่เพียงสามารถกลายเป็นปรมาจารย์โอสถ แต่แม้แต่การทะลวงสู่ระดับนักบุญโอสถในอนาคตก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน!
“ต้องตรวจสอบให้แน่ชัดว่า เบื้องหลังซูเฉินมีนักบุญโอสถมีชีวิตอยู่จริง หรือเป็นเพียงมรดกตกทอด!”
โม่ลั่วตัดสินใจในใจ
หากเป็นนักบุญโอสถที่ยังมีชีวิตอยู่ เขาจะไม่กล้าล่วงเกินแม้แต่น้อย อาจต้องยอมอ่อนน้อมหรือแม้กระทั่งลี้ภัย
แต่หากเป็นเพียงมรดกตกทอด เช่นนั้นแล้ว…เขาจะไม่เกรงใจอีกต่อไป! ต้องฆ่าซูเฉินเสีย แล้วชิงโชควาสนามา!
แต่ซูเฉินแข็งแกร่งเกินไป หากจะทดสอ
