องราวหลายอย่างได้ในเวลาเดียวกัน จั่วม่อปลาบปลื้มยินดีกับการค้นพบนี้มาก ควรทราบว่าการแบ่งแยกจิตใจเป็นประโยชน์มากในการต่อสู้ ลองนึกดู หากทั้งสองฝั่ายกำลังโรมรันพันตูด้วยกระบี่บิน ฝั่ายหนึ่งกลับสามารถลอบโจมตีไปพร้อมกัน กลยุทธ์นี้แม้ไร้ยางอายและน่ารังเกียจ แต่กลับเป็นความใฝั่ฝันของผู้คนนับไม่ถ้วนในความเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นเซียนกระบี่หรือซิวเจ่อประเภทอื่นๆ เมื่อพวกมันประมือกับศัตรูที่เท่าเทียมกัน ย่อมไม่สามารถแบ่งแยกจิตใจ พวกมันอาจแปรเปลี่ยนเวทวิชาที่ใช้ออกได้ตลอดเวลา แต่ย่อมไม่สามารถใช้สองวิชาพร้อมกัน นอกเสียจากว่าพวกมันรำคาญในการมีชีวิตสืบต่อการใช้สองวิชาพร้อมกันในคราวเดียวไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่เมื่อใช้สองวิชาพร้อมกัน พลังของทั้งคู่ย่อมลดน้อยถอยลง นั่นไม่ใช่การแบ่งแยกจิตใจ จางห่าวก็ไม่เคยได้ยินได้ฟัง ว่ามียอดฝีมือคนใดที่มีฝีมือในการแบ่งแยกจิตใจอันที่จริงจั่วม่อก่อนหน้านี้ก็สามารถแบ่งแยกจิตใจได้บ้าง เพียงแต่การแบ่งแยกจิตใจระดับนั้น เทียบกับหัตถ์ใบไม้แล้ว นับเป็นสองโลกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงจางห่าวร้อยไม่คิดพันไม่คิด ไม่เคยคาดฝันมาก่อนว่าจั่วม่อเป็นยอดฝีมือด้านแบ่งแยกจิตใจ สามารถบังคับปราณกระบี่โหมจู่โจมมันไปพลาง ก่อตั้งค่ายกลไปพลางนี่อาจเรียกว่ายืมหอกสนองคืนผู้ใช้ จางห่าวคิดหมายใช้การโหมโจมตีสะกดจั่วม่อเอาไว้ กลับถูกจั่วม่อใช้ลูกไม้เดียวกัน สะกดมันไว้จนต้องตัดสินใจเฝั้ารอโอกาสเสร
