็จสิ้นการก่อตั้งค่ายกล จั่วม่อพริ้มตาลงช้าๆ ประกบดรรชนีเป็นกระบี่ จี้ออกอีกครั้งอย่างแช่มช้า ร่างกายมันแผ่ซ่านกลิ่นอายที่ไม่อาจบ่งบอกบรรยายชนิดหนึ่งออกมาฮะ!จางห่าวจู่ๆ หัวใจก็สะท้านขึ้น พลังสภาวะของจั่วม่อแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้างเงียบสงบยิ่ง แต่สังหรณ์เลวร้ายในใจมันยิ่งมายิ่งรุนแรงมากขึ้นทุกขณะนี่ราวกับว่าในความว่างเปล่าเหนือศีรษะมัน มีดวงตาเย็นเยียบคู่หนึ่ง เฝั้าจ้องมองมันอย่างไม่แยแสอันตราย!สังหรณ์อันตรายอันแรงกล้าวาบขึ้นในใจโดยไม่มีวี่แววล่วงหน้า เส้นขนทั้งร่างลุกชี้ชันจางห่าวสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นปันยาก!มันเชื่อมั่นในสัญชาตญานของตน สัญชาตญานที่เคยช่วยชีวิตมันไว้ในการต่อสู้นองเลือดนับครั้งไม่ถ้วน!คล้ายรู้สึกถึงความประหวั่นพรั่นพรึงในใจของผู้เป็นเจ้าของ กระบี่หนักพุ่งกลับเข้าไปในมือของจางห่าวทันทีมือกำด้ามกระบี่อันคุ้นเคย จางห่าวความหวาดหวั่นในใจคลายลงไม่น้อย จิตวิญญาณลุกโชนขึ้น ไม่กล้าหวงแหนสิ่งใดไว้เบื้องหลังอีก รีดเค้นพลังปราณทั้งร่างเข้าสู่กระบี่หนักอย่างบ้าคลั่งแสงสีแดงดูคล้ายสารละลายหนืดข้นที่ไหลอย่างแช่มช้า จางห่าวถลึงตากว้างด้วยโทสะ!ขณะที่มันตระเตรียมจู่โจมด้วยกระบวนท่าไม้ตาย โซ่สีน้ำเงินสามเส้นพลันฉกวาบออกมาจากอากาศธาตุ พุ่งเข้ารัดพันรอบกายมันดุจสายฟั้าแลบค่ายกลระดับสาม ค่ายกลกักมังกร!ในเวลานี้เอง จั่วม่อหลับตาสนิท เสร็จสิ้นการหมักบ่มตระเตรียมกระบวน
