ทั้งสามอำลาจั่วม่อตั้งแต่เช้าตรู่ จากนั้นบินตรงไปยังแม่น้ำอาณาจักรจั่วม่อย่อมไม่ออกปากเหนี่ยวรั้งไว้ แต่มันก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย คนทั้งสามเห็นได้ชัดว่ายังคงเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า ยังไม่ทันจะฟืนฟูเรี่ยวแรงเต็มที่ ไฉนรีบร้อนจากไปถึงเพียงนี้?ข้ามแม่น้ำอาณาจักรหาใช่เรื่องง่ายดายไม่แม้ว่าจะฉงนใจไม่น้อย แต่จั่วม่อไหนเลยจะมีเวลามาสนใจเรื่องนี้ มันต้องการให้คนเหล่านี้จากไปโดยเร็วที่สุดอยู่แล้ว จะได้ไม่ต้องคอยวิตกกังวล และเริ่มฝึกฝีมือต่อไปเกาะแมกไม้รกร้างในปัจจุบันนี้ดุจสรวงสวรรค์ เหตุระทึกขวัญที่เกิดจากการบุกรุกขึ้นมาทำร้ายคนของจระเข้หนามครามได้สะกิดเตือนจั่วม่อ อย่าได้เห็นว่าค่ายกลวงแหวนฟั้าสำเนียงจันทร์ขบวนนี้ใหญ่โตอย่างไม่เคยมีมาก่อน แต่จะอย่างไร เกาะแมกไม้รกร้างไม่ใช่พื้นที่เล็กๆ ย่อมมีช่องโหว่จำนวนมากเป็นธรรมดาในเมื่อค้นพบปัญหา การรับมือก็เป็นเรื่องง่าย มันเพียงแค่ต้องเพิ่มค่ายกลย่อยของค่ายกลวงแหวนฟั้าสำเนียงจันทร์เข้าไปอีก ก็จะปิดผนึกช่องโหว่เหล่านี้ได้ โชคดีที่โครงสร้างหลักสร้างขึ้นแล้ว ดังนั้นส่วนที่ต้องเพิ่มเติมก็ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วหลังจากปรับปรุงค่ายกลรอบนี้ เกาะแมกไม้รกร้างถือได้ว่าเข็มแข็งเหนียวแน่นถึงที่สุด จั่วม่อไม่ได้เว้นช่องว่างแม้แต่ชายหาด หลังจากเหตุการณ์จระเข้บุก ก็ไม่มีสัตว์ปราณอื่นใดเข้ามาในเกาะได้อีกกงซุนชากลายเป็นคนที่อยู่ว่างที่สุด ไม่มีสัตว์ปราณให้มันทำงาน มันส
