กออกเล็กน้อย ยืนอยู่เพียงลำพังจั่วม่อโคจรวัชรสูตรน้อย เส้นใยเล็กละเอียดของปราณพิภพแทรกซอนผ่านสองเท้าเข้าสู่ร่างกาย ปราณพิภพเหล่านี้เรียวบางเหมือนเส้นด้าย เย็นเฉียบอยู่บ้าง กระจัดกระจายไปยังเลือดเนื้อกระดูกทั่วร่าง มันรู้สึกสุขสบายอย่างบอกไม่ถูก เมื่อสายใยปราณพิภพเข้ามาในร่างกาย กล้ามเนื้อของมันก็แข็งแกร่งทนทานขึ้น ร่างกายของจั่วม่อ เป็นเหมือนแผ่นดินโลกที่เงียบสงบและมีชีวิตชีวามันลืมตาขึ้น เพ่งมองไปยังฝั่ามือของตน มองเห็นรอยสักรูปภูเขาอันเลือนรางทอแสงจางๆเฮ้อ มันอดโคลงศีรษะไม่ได้ เมื่อผูเยาสูบปราณพิภพจากร่างกายมัน รอยสักรูปยอดเขานี้จะเลือนหายไปอีกทุกวันมันต้องผ่านเหตุการณ์เช่นนี้รอบหนึ่ง เป็นธรรมดาที่จะสังเกตเห็นกฏเกณฑ์บางอย่าง รอยสักรูปยอดเขาบนฝั่ามือสมควรเป็นสัญลักษณ์ของร่างภูผา ยิ่งร่างกายมันแข็งแกร่งขึ้น ปราณพิภพในร่างกายก็จะยิ่งอุดมสมบูรณ์มากขึ้น รอยสักจะกลายเป็นชัดเจนกว่าเดิม ทุกครั้งที่ดูดซับปราณพิภพแล้วเสร็จ จะเป็นเวลาที่รอยสักชัดเจนที่สุดทันใดนั้น ภายในร่างกายมันพลันปรากฏแรงดึงดูดอันแรงกล้าขุมหนึ่ง ปราณพิภพที่เพิ่งจะแผ่ซ่านไปทั่วร่างราวกับฝูงปลาที่ถูกดึงดูดด้วยเหยื่อล่อ พุ่งพรวดออกมาจากกล้ามเนื้อทุกมัดและกระดูกทุกชิ้นของจั่วม่อจั่วม่อดวงตาทอแววเจ็บปวดไม่จำเป็นต้องให้มันควบคุม ร่างกายของมันก็ต่อต้านตามสัญชาตญาณ ต้านทานการไหลเวียนของปราณพิภพ ปรารถนาจะฉุดรั้งปราณพิภพเหล่านี้เอ
