าระดับพลังบำเพ็ญเพียรของมันจะต่ำกว่าเจ้ามาก”“เช่นนั้นจะมีประโยชน์อะไรเล่า?” จั่วม่อพอฟังก็ถามออกไปตามสัญชาตญาณ“โฮ่ะโฮ่ะ เจ้าสามารถเล็งเปั้าหมายไปยังยุทธภัณฑ์เวท พลังปราณมักไหลเวียนไปยังยุทธภัณฑ์เวทตลอดเวลา ใช้อาณาเขตคล้อยตามความว่างเปล่าหยุดยั้งพลังปราณเหล่านั้น ผลกระทบในการแทรกแซงรบกวน นับว่ายอดเยี่ยมยิ่ง”จั่วม่อได้รับผลกระทบมากเกินไป ตลอดหลายวันต่อมา มันดูใจลอยเหมือนสูญเสียจิตวิญญาณ ผูเยาก็ไม่ได้เร่งรัด มีทีท่ามั่นอกมั่นใจยิ่งวันที่ห้า ในที่สุดจั่วม่อก็ขบคิดอย่างชัดเจน ตัดสินใจเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกเหมือนเช่นปกติ ผูเยานั่งอยู่บนปั้ายหินสุสาน แม้จะหันหลังให้จั่วม่อ ก็ยังคงล่วงรู้ว่าจั่วม่อเข้ามา มุมปากจุดรอยยิ้มภาคภูมิถือดีชนิดหนึ่งจั่วม่อดวงตากระจ่างชัดเจน ขณะที่เตรียมจะกล่าววาจา มุมสายตาพอดีกวาดมองปั้ายหินสุสานใต้ร่างผูเยา ทันใดนั้นตะลึงลานอยู่กับที่