ริ่มต้นอ่านมหาหัตถ์พันใบน้อยครึ่งบทผ่านตาคำสั้นๆ ไปเพียงไม่กี่คำ ความไม่แยแสของจั่วม่อก็ปลิวหายวับมันจมลงในโลกแห่งเคล็ดวิชาเทียบกับความลี้ลับคลุมเครือของเคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิดแล้ว มหาหัตถ์พันใบน้อยครึ่งบทก็เข้าใจได้ง่ายมาก เช่นเดียวกันกับอัจฉริยะผู้หนึ่งถามคำถาม แล้วตอบคำถามของตัวมันเองมุ่งหน้าตรงเข้าไปยังหัวข้อหลักที่ถูกต้องเที่ยงแท้ตั้งแต่เริ่มต้น เริ่มแรกก็อธิบายถึงวิธีการควบคุมปราณธรรมชาติเผ่าปิศาจใช้ร่างกายของพวกมันเป็นอาวุธ ฝึกปรือขัดเกลาอย่างต่อเนื่อง อาศัยปราณธรรมชาติเปลี่ยนแปลงจากภายในร่างกาย เพียงยกมือวางเท้า สามารถผ่าขุนเขาถมทะเล ส่วนซิวเจ่อเน้นฝึกปรือปราณธรรมชาติให้เป็นพลังปราณ เก็บกักพลังปราณไว้ภายในร่างกายตน โคจรหมุนเวียนไปตามเส้นชีพจรปราณ ง่ายต่อการบังคับใช้ ส่วนพลังจิตสำนึกไร้รูปไร้ลักษณ์ สามารถแผ่พุ่งออกมานอกร่างกาย ควบคุมด้วยจิตใจ บังคับใช้ปราณธรรมชาติได้โดยตรง แต่ใช้งานยากยิ่ง เผ่าอสูรแม้ว่าจะถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมความสามารถควบคุมพลังจิตสำนึกตามธรรมชาติ แต่ยังมีระดับชั้นความช่ำชองชำนาญที่แตกต่างกัน ยอดฝีมือเผ่าอสูรชั้นสูงสุด สามารถควบคุมฟั้าดินได้ด้วยความคิดเดียวหลังจากอารัมภบท ก็เป็นกองภูเขาคำถามตอบเกี่ยวกับพลังแห่งจิตสำนึกจิตใจของจั่วม่อหลงใหลอย่างลึกล้ำ หลายคำถามเป็นปัญหาที่ค้างคาใจมันมาเป็นเวลานาน ยังไม่เคยหาแนวทางแก้ปัญหาได้สายตาของมันกวาดไล่ลงไปเรื่อยๆ
