็นต้นมา การบำเพ็ญเพียรของอสูรก็แบ่งแยกออกเป็นสองวิถี หนึ่งคล้อยตามดินฟั้า อีกหนึ่งย้อนทวนฟั้าดิน เจ้าเองเมื่อได้เรียนรู้กระบวนท่าของผู้อาวุโสในวันนี้ ก็อย่าได้ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของยอดคนอสูรฟั้าท่านนี้”ผูเยาสุ้มเสียงเคร่งขรึมจริงจังอย่างที่ไม่ค่อยได้พบเห็น จั่วม่อในใจแตกตื่นจนอ้าปากค้าง อดเต็มไปด้วยความคาดหวังไม่ได้ ฟังจากถ้อยคำของผูเยา ดูเหมือนว่ายอดวิชาทั้งสองชุดนี้จะมีประวัติความเป็นมาใหญ่โตไม่เบา!“ดูให้ดี”ผูเยาพอกล่าวจบ ก็ยกมือขวาขึ้น มือของมันเรียวยาวขาวเนียน รูปทรงสมบูรณ์แบบเล็บสีแดงฉานงุ้มลงเล็กน้อย คมกริบดุจคมมีดมันจี้ดรรชนีออกมา เล็บยาวสีแดงฉานขีดวาดเบาๆ กลางอากาศอันว่างเปล่าดรรชนีนี้นุ่มนวลเลื่อนลอย ดุจดั่งสายน้ำรินไหล น่าชื่มชมเพลิดเพลินอย่างบอกไม่ถูกทุกที่ที่ปลายเล็บคมดุจมีดกรีดผ่าน เห็นริ้วเส้นสีเลือดคดเคี้ยวตวัดไปมา ภายในชั่วพริบตา อักขระสีเลือดอันลี้ลับปรากฏขึ้นกลางอากาศจั่วม่อม่านตาหดแคบลงอย่างฉับพลัน!ทันใดนั้นมันพบว่า นับตั้งแต่ผูเยาเริ่มกรีดดรรชนีขีดวาด จิตสำนึกของมันแทบหลุดออกไปจากการควบคุม ราวกับว่าปลายดรรชนีของผูเยาแฝงแรงดึงดูดอันแปลกประหลาดชนิดหนึ่ง และชั่วขณะที่อักขระสีเลือดเขียนเสร็จสิ้นสมบูรณ์ จิตสำนึกของมันพลันถูกดึงดูดอย่างรุนแรงโดยพลังอันแกร่งกร้าวขุมหนึ่ง จั่วม่อแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝั่อรีบควบคุมจิตใจทันที!แม้ว่ามันพยายามควบคุมจิตสำนึกของตน แต่ความสนใ
