ขณะที่ผูเยากระซิบรำพึง จั่วม่อผู้กระเด็นกลับมาร่วงฟาดพื้นหนักๆ อีกครั้ง ในที่สุดตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายตนเอง!พอดิ้นรนลุกขึ้นยืน มันไม่ได้กู่คำราม ไม่ได้พุ่งเข้าปะทะเหมือนที่เคยทำก่อนหน้านี้ศีรษะอันร้อนฉ่าคล้ายถูกราดรดด้วยถังน้ำเย็น มันพลันตื่นขึ้น ความปรารถนาในการต่อสู้ที่กำลังลุกไหม้อย่างบ้าคลั่งหายวับไปในทันที มันก้มมองฝั่ามือตัวเอง ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อใด ปรากฏรอยสักรูปภูเขารอยหนึ่งขึ้นบนฝั่ามือนี่มันอะไรกัน?เมื่อจั่วม่อก้มลงเพ่งมองฝั่ามือตนเอง เหล่าศิษย์น้องที่เฝั้ามองคล้ายลมหายใจขาดห้วงอย่างกะทันหันศิษย์พี่สิ้นเรี่ยวแรงแล้วหรือ? การปะทะเดือดยี่สิบกว่าครั้ง แม้ว่าจะแค่ยืนดูพวกมันยังใจสั่นสะท้าน หัวใจแทบกระดอนออกมาทางลำคอ ไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบตา พวกมันไม่อาจเข้าใจได้ว่าไฉนศิษย์พี่ใช้วิธีต่อสู้อันหฤโหดเช่นนี้หากศิษย์พี่พ่ายแพ้ เกรงว่าโอกาสรอดชีวิตยังไม่มี!ความดุดันอำมหิตของจระเข้หนามครามเป็นที่ขึ้นชื่อลือชาศิษย์พี่ลุกขึ้นยืนครั้งนี้ กลับไม่พุ่งเข้าประจัญบานเหมือนที่ผ่านมา ทุกผู้คนรู้สึกวิตกกังวลยิ่งครั้นแล้วเมื่อจระเข้หนามครามโถมเข้าใส่ศิษย์พี่อีกคำรบ ศิษย์พี่ก็ยังคงยืนนิ่งงันพวกมันสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง!ศิษย์พี่หมดเรี่ยวแรงแล้วจริงๆ!ผิดท่า!ศิษย์น้องแทบทุกคนใช้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกมัน หวังว่าอาจช่วยศิษย์พี่ต้านทานไว้ได้สักครู่ ลำแสงนับไม่ถ้วนเปล่งประกาย จ
