มติดต่อกันยี่สิบสองครั้งครา จั่วม่อในใจว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์ตะกายขึ้นตามสัญชาตญาณ พุ่งเข้าฟาดฟันตามสัญชาตญาณ…มันไม่ได้ตระหนักว่าพลังปราณที่อาละวาดอยู่ในร่างแตกกระจายออกไปอย่างต่อเนื่อง จากนั้นรวมตัวกัน แล้วแตกกระจัดกระจายออกไปไม่หยุดยั้ง ก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกรอบ…เศษชิ้นส่วนพลังปราณกระจัดกระจายไปตามแขนขาและอวัยวะทั้งหมด เข้าสู่เลือดเนื้อ กระดูก เส้นเอ็น และกระแสเลือด พลังปราณที่แตกสลายเหล่านี้แทรกผ่านเข้าไปในทุกส่วนทุกช่องที่สามารถไปได้ พลังปราณมหาศาลในร่างกายของจั่วม่อ กว่าครึ่งกระจายแทรกซึมเข้าไปในทุกส่วนของร่างกายจนหมดสิ้นการเปลี่ยนแปลงพลันอุบัติขึ้นอย่างเงียบเชียบชั่วขณะนี้เอง ผูเยาพลันเงยหน้าขึ้นมองจากทะเลแห่งจิตสำนึก “ร่างภูผา…”
