นใดจากขุมสมบัติ แต่ไม่ค่อยมีผู้คนอยากประมือกับมันนัก เจ้าสิ่งนี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่เหี้ยมหาญดุร้ายอย่างแท้จริง!จั่วม่อหันไปมองบาดแผลเหวอะหวะบนท่อนขาขวาโชกเลือดของศิษย์น้องผู้หนึ่งราวกับประกายไฟตกลงไปในถังระเบิด พลังปราณในร่างมันพลุ่งขึ้น โถมร่างออกไปอย่างดุดัน!ปราศจากวาจาหรือสิ่งอื่นใด มือของมันกระชับกระบี่หยดน้ำคู่ใจกระทืบเท้าหนึ่งก้าว ร่างของมันพุ่งลิ่วดุจลูกธนูหลุดจากแล่ง หายวับไป ทุกผู้คนรู้สึกสายตาพร่าเบลอวูบหนึ่ง จากนั้นจั่วม่อปรากฏขึ้นด้านข้างจระเข้หนามคราม!กระบี่หยดน้ำห่อหุ้มด้วยเพลิงธารา เพลิงธาราแผดเผาอย่างเงียบงัน ไม่ได้เป็นเปลวไฟงดงามที่ใหญ่โตและน่าพรั่นพรึงเช่นในอดีตอีกต่อไป“ไปตายเถอะ!” จั่วม่อทั้งร่างคล้ายหลอมสร้างด้วยทองคำ ถลึงตากว้าง ตวาดเสียงดังกึกก้องกระบี่หยดน้ำตวัดฟันเฉียงจากล่างขึ้นบน เพลิงธาราผลาญฟั้า! เพียงเปิดฉากจู่โจมกระบี่แรก ก็เป็นท่าไม้ตายของมัน!พลังปราณที่กำลังอาละวาดอยู่ในร่าง พลันไหลบ่าอย่างเกรี้ยวกราดไปยังกระบี่หยดน้ำในมือ สิ่งที่แปลกประหลาดคือเปลวเพลิงธาราบนตัวกระบี่ไม่ได้ลุกโชนขึ้น แต่กลับเปลี่ยนเป็นยิ่งโปร่งใสกว่าเดิมเจตจำนงกระบี่ของจั่วม่อ หลังจากผ่านการกลั่นเกลาในค่ายกลเจตจำนงกระบี่มาครึ่งปี ยิ่งบริสุทธิ์และจดจ่อรวมรั้งกว่าเดิมจระเข้หนามครามเมื่อมีชื่อเสียงเป็นที่ครั่นคร้ามถึงเพียงนี้ ย่อมมีฝีมือพิเศษของมันเห็นมันแทนที่จะล่าถอย กลับพุ่งสวนเข้าหา
