ของเพลิงธาราผลาญฟั้า เห็นได้ว่าไม่ใช่ธรรมดาสามัญเช่นกันทว่าสิ่งที่จั่วม่อคาดคิดไม่ถึง คือบาดแผลไม่เพียงไม่ทำให้เจ้าจระเข้ร้ายรู้สึกหวาดกลัว ตรงกันข้าม กลับยิ่งกระตุ้นสัญชาตญานดิบ ทำให้มันดุร้ายกระหายเลือดกว่าเดิมจระเข้หนามครามดวงตาจับจ้องจั่วม่อเขม็ง กลิ่นอายโหดเหี้ยมปั่าเถื่อนตรึงแน่นอยู่บนร่างจั่วม่อผู้เดียวร่างยาวเหยียดส่ายสะบัดไปมา ราวกับปลาแหวกว่ายในสายนที ตรงรี่เข้าหาจั่วม่อด้วยความเร็วอันน่าแตกตื่นสะท้านใจจั่วม่อเห็นเพียงเงาดำมหึมาโถมเข้าใส่มันในพริบตา ไม่ทันมีเวลาได้ขบคิดอันใด มันเร่งเร้าพลังของวัชรสูตรน้อยขึ้นไปถึงขีดสุด สองตาสาดประกายสีทอง ทั้งร่างก็เปล่งแสงสีทองเจิดจ้า สองมือกระชับกระบี่หยดน้ำแน่นเปลวเพลิงธาราบนกระบี่โปร่งใสจนแทบไม่มีอยู่จริง แทนที่จะล่าถอย ก็สืบเท้าสะอึกเข้าหาเช่นกัน!เพลิงธาราผลาญฟั้า!ตูม!เสียงปะทะคราวนี้ยังหนักหน่วงรุนแรงกว่า ทั้งยังน่าขนพองสยองเกล้ากว่าครั้งก่อนดังสะท้านก้องไปไกล!จั่วม่อพลังในร่างถูกกระแทกพลุ่งพล่านปันปั่วน ไม่อาจหยุดยั้งร่างกาย ตึง ตึง ตึงกระแทกเท้าอย่างหนักหน่วง ถอยหลังไปเจ็ดก้าวกว่าจะยืนหยัดมั่น จระเข้หนามครามก็กระโจนเข้าใส่อย่างเกรี้ยวกราดอีกครั้ง! อ้าปากกว้างประดุจคีมยักษ์ เต็มไปด้วยฟันเขี้ยวแหลมคมสองแถวอันน่าประหวั่นพรั่นพรึง!จั่วม่อยามคับขันไม่ลนลาน สะบัดกระบี่หยดน้ำในมือฟันขึ้นต้านปะทะอย่างหักโหมหยุดยั้งคมเขี้ยวอันใหญ่โตของจร
