ากันว่าไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปราณชนิดใด ภายในช่วงเวลาหนึ่งก้านธูป มันสามารถชำแหละออกเป็นหลายร้อยชิ้น ปราณธรรมชาติในแต่ละชิ้นส่วนได้รับการเก็บรักษาไว้อย่างดี อัตราสูญเสียปราณธรรมชาติไม่เกินยี่สิบในร้อยส่วนเท่านั้น(*กงซุนเป็นแซ่สองตัว ชา – การเปลี่ยนแปลง, ความแตกต่าง, ไม่เมตตา)ฉุนอวี๋เฉิงแม้ลุ่มหลงงมงายในการเพาะเลี้ยงสัตว์ แต่มันไม่ได้โง่งม มันรู้สึกถึงบรรยากาศเลวร้ายที่เพิ่มขึ้นในสำนัก ดังนั้นเมื่อได้รับการเสนอชื่อมายังหมู่เกาะแมกไม้รกร้าง มันไม่ลังเลเลย ตกปากรับคำในทันที ทีแรกปัญหาที่มันกังวลสนใจมากที่สุดคือความปลอดภัยของตน บัดนี้เมื่อค่ายกลมหึมาของศิษย์พี่จั่วม่อก่อตั้งแล้วเสร็จ ความกังวลที่ก่อตัวอยู่ในใจก็บรรเทาลงไปมากสภาพภูมิประเทศของเกาะแมกไม้รกร้างเลวร้ายกว่าภูเขาสุญตามาก แต่มันไม่ใส่ใจสักนิด เมื่อไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับปัญหาภายในสำนัก ในที่สุดมันก็สามารถมุ่งความสนใจไปยังงานเพาะเลี้ยงสัตว์ของมันได้เสียทีได้ยินว่าศิษย์พี่จั่วม่อเรียกหามัน ฉุนอวี๋เฉิงรีบวางสิ่งที่กำลังกระทำลงทันทีศิษย์พี่เป็นเจ้าของที่แท้จริงของเกาะแมกไม้รกร้างในปัจจุบัน ฉุนอวี๋เฉิงอาจไม่ชมชอบคบหาสมาคมกับผู้คน แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่เข้าใจเรื่องเหล่านี้ มันไม่ค่อยได้สนทนาพาทีกับศิษย์พี่มากนัก รู้สึกหวาดหวั่นไม่มั่นใจอยู่บ้าง ทั้งยังระมัดระวังอยู่บ้างแต่จนถึงตอนนี้ มันนับว่าพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่มากแล้ว ไม่ว่าจะเป็นชุ
