อยู่แล้ว นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป หมู่เกาะแมกไม้รกร้างยกให้พี่จั่วดูแลแทน ในม้วนหยกนี้บันทึกข้อมูลบางส่วนของสิ่งที่เราค้นพบในเกาะตลอดหลายปีมานี้ หวังว่าคงจะมีประโยชน์ต่อพี่จั่วบ้าง ผู้น้องขออำลา” อีกฝั่ายประสานมือคารวะรอบหนึ่ง ก่อนจากไปโดยไม่รีรอ มันคล้ายไม่ต้องการเสียเวลาอยู่บนเกาะนี้อีกแม้แต่อึดใจเดียว คนอื่นๆ ก็ประสานมือคำนับ แล้วรีบติดตามผู้เป็นหัวหน้านั้นไปการแลกเปลี่ยนรวดเร็วเรียบง่ายเสียจนจั่วม่อประหลาดใจเหล่าศิษย์น้องที่ติดตามจั่วม่อ รู้สึกมีหน้ามีตาไม่น้อย ชื่อเสียงของศิษย์พี่จั่ว กระทั่งศิษย์สำนักกระบี่หัวใจทะเลสาบยังคุ้นเคย พวกมันค่อยรู้สึกเป็นเกียรติที่มีความสัมพันธ์กับศิษย์พี่ สำนักกระบี่สุญตาเพิ่งจะเติบโตกล้าแข็ง เทียบกับสำนักเก่าแก่ที่มีรากฐานลึกล้ำแล้ว ในความเห็นของศิษย์เหล่านี้ ยังคงมีช่องว่างที่ไม่อาจถมเต็มได้ง่ายๆ“ลงไปเถอะ” จั่วม่อมองไปยังพื้นดิน กระตุ้นให้นกโง่บินลงไปคนอื่นๆ ติดตามอย่างกระชั้นชิดสำนักกระบี่หัวใจทะเลสาบนำผู้คนและทรัพยากรเข้ามายังหมู่เกาะแมกไม้รกร้างอย่างจำกัดจำเขี่ยยิ่ง นอกเหนือจากสิ่งปลูกสร้างที่ทำจากหินไม่กี่หลังแล้ว บนเกาะไม่มีอะไรอีก เหล่าศิษย์น้องที่ร่วมทางมากับจั่วม่อแม้ไม่ได้กล่าวอันใด แต่ใบหน้าของพวกมันเผือดสีลง พวกมันพบว่าสถานที่แห่งนี้ยังโดดเดี่ยวเปลี่ยวร้างยิ่งกว่าที่พวกมันเคยจินตนาการไว้เสียอีกจั่วม่อไม่แย่แสสนใจ ก้าวเข้าสู่หมู่เกาะแมกไ
