ายในค่ายกล จนไม่ทราบเส้นทางที่ถูกที่ควร เส้นทางรองกลายเป็นเส้นทางหลัก! ส่วนเส้นทางหลักของมันกลับก้าวถอยหลัง!”กล่าวไปกล่าวมา นางทั้งโศกเศร้า ทั้งอึดอัดขัดข้องยิ่ง “ทั้งหมดนี่เป็นความผิดของข้า ข้ามักละเลยในการอบรมสั่งสอนมัน นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้มันหลงทาง!”อู่หลิงซ่านเหรินรีบปลอบโยน “นางเซียนสืออย่าได้ตำหนิตนเองมากเกินไปแล้ว คนหนุ่มสาว มักถูกล่อลวงด้วยสิ่งใหม่ๆ เสมอ นี่เป็นเรื่องธรรมดา สำนักใดไม่มีศิษย์เช่นนี้สักคนสองคนเล่า? ในฐานะผู้อาวุโส พวกเราได้แต่ค่อยๆ ชี้นำพวกมันเท่านั้น”“ซ่านเหรินกล่าวถูกต้อง ศิษย์น้องหญิงก็อย่าได้เศร้าเสียใจไป” เผยเหยียนหรานปลอบประโลมอีกแรงหยานเล่อหัวร่อฮี่ฮี่ “เจ้าเด็กนั่นคงได้ทนทุกข์ทรมานสักเล็กน้อยแล้วกระมัง วัชรสูตรน้อยของมันข้าเห็นเป็นที่ขัดตามานานแล้ว วงจรสัตตบงกชทองคำ? มันนึกว่ามันเป็นเซียนวรยุทธ์หรือไร? เผชิญหน้ากับเราแม้แต่เซียนวรยุทธ์ยังกระเจิง! มันต้องเข้าใจเสียทีว่าฝีมือทั้งหมดที่มันมี เป็นเพียงแค่ขยะเท่านั้น”อีกสี่คนไม่มีผู้ใดคัดค้านวาจาของหยานเล่อ พวกมันล้วนมีสีหน้าว่านั่นจริงแท้แน่นอนอย่างที่สุดแล้วความทระนงของเซียนกระบี่ เพาะสร้างจากความเหนือล้ำกว่าผู้ใดนับพันๆ ปี ไม่เคยสั่นคลอนมาก่อนจั่วม่อคาดไม่ถึง ว่าพฤติกรรมของมันจะถูกเหล่าผู้อาวุโสคาดคำนวณไว้อย่างถี่ถ้วนทันทีที่มันโคจรวัชรสูตรน้อย เจตจำนงกระบี่ซึ่งคล้ายเศษน้ำแข็งเหล่านั้น พลันเปลี่ยนเป็นค
