เบื้องหน้าร้านค้าของเหอหยงประกอบด้วนหน้าร้านกับลานด้านหลัง จั่วม่อติดตามมันผ่านร้านค้าด้านหน้า ไปยังลานด้านหลัง ผ่านลานบ้านด้านหลังไปยังบริเวณส่วนใน จั่วม่อในที่สุดสังเกตเห็นว่าเส้นทางช่วงนี้เต็มไปด้วยอาคมหวงห้ามแม้กระทั่งด้วยสายตาของจั่วม่อ ยังอดตะลึงลานไม่ได้ อาคมหวงห้ามเหล่านี้ บางชุดทรงพลังมาก ทั้งยังมีอาคมหวงห้ามสับสนกับอาคมหวงห้ามลวงตาอีกนับไม่ถ้วนขณะที่มันสับสนมึนงง เหอหยงพลันหยุดลง สองมือผนึกมุทรา ร่ายเวทวิชาอันหลากหลาย ประตูแสงบานหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกมันอย่างกะทันหัน“มาเถอะ” เหอหยงก้าวนำเข้าไปในประตูจั่วม่อกระหายใคร่รู้ รีบติดตามไปทันทีพอก้าวผ่านประตูแสงเข้าไป พื้นที่ว่างเบื้องหน้าพลันกลับกลายเป็นกว้างใหญ่ เห็นชั้นไม้สนสูงสิบจั้งหลายร้อยชั้น วางเรียงรายเป็นแถว แต่ละแถวแต่ละชั้นอัดแน่นไปด้วยวัตถุดิบทุกประเภท กลิ่นแปลกๆ อันสับสนปนเปล่องลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศนี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อพบเห็นสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจเช่นนี้ มันเพิ่งทราบว่าธุรกิจการค้าของเหอหยงยังใหญ่โตกว่าที่มันคาดคิดไว้มาก!เหอหยงอาจไม่โอ้อวด แต่เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่บุคคลสามัญ!จั่วม่อรู้สึกว่าฝีเท้าของมันโปร่งเบากว่าปกติ ส่งเสียงอุทานคำหนึ่ง จ้องมองลงไปที่พื้นเหอหยงสังเกตเห็นความแปลกใจของจั่วม่อ แย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “จั่วเหล่าตี้(น้องชายจั่ว) มักไม่ค่อยมาที่ร้าน” จากนั้นอธิบาย “ภายในคลังเก็บสินค้ามักจะมี ’ค่ายก
