ซู่เฝั้ารอจั่วม่อมาเป็นเวลานานแล้วแม้นางไม่แน่ใจว่าจั่วม่อจะช่วยเหลือนางหรือไม่ ในเมื่อในช่วงการประลองชุมนุมวิจารณ์กระบี่ นางไม่ได้ช่วยเหลือมันตามที่รับปากไว้ เหตุผลที่นางเลือกจะรอเงียบๆแทนที่จะไปยังภูเขาสุญตาโดยตรง เนื่องเพราะนางไว้วางใจในตัวหลินเชียน นางไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด แต่นางเต็มไปด้วยความมั่นใจในบุรุษหนุ่มลึกลับผู้นี้อย่างเต็มที่“เราจะเริ่มกันเมื่อใด?” จั่วม่อถาม“ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน” ซู่ตอบเรียบๆ ในมือปรากฏขวดหยกใบหนึ่ง “นี่คือเม็ดยาเพลิงเหลือคณาแห่งปั้อมตระกูลเฉา ที่ข้ารับปากเจ้าไว้ จัดการกับมันให้เรียบร้อยเสียก่อน ข้าจะช่วยเจ้ารักษาเสถียรภาพของพลังโอสถ”จั่วม่อลังเลแวบหนึ่ง แต่ยังรับขวดหยก ทันทีที่เปิดจุกออก สามารถรู้สึกถึงคลื่นความร้อนพ่นออกจากขวดหยก วางอยู่ภายในเป็นเม็ดไข่มุกสีทับทิมซึ่งคล้ายแกะสลักจากหยกสีแดงไฟหินงอกเป็นไฟเย็น แต่พลังไฟในเม็ดยาเพลิงเหลือคณาเห็นได้ชัดว่าเป็นไฟร้อนธรรมชาติของทั้งสองฝั่ายเป็นไปในทิศทางตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เกรงว่าการผสานรวมเข้าด้วยกันจะไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างไรก็ตาม จั่วม่อยังคงตัดสินใจทดลองดู เนื่องเพราะมันก็เคยรับประทานเม็ดยาอีกาทองคำ ซึ่งบรรจุไฟอีกาทองคำอันร้อนแรงเช่นเดียวกันภายในห้องสันโดษ คนทั้งสองนั่งท่าดอกบัว หันหน้าไปทางเดียวกัน ซู่นั่งอยู่ที่เบื้องหลังจั่วม่อ“เม็ดยาเพลิงเหลือคณาหลอมกลั่นจากหินหลอมเหลวใต้พื้นโลก บรรจุไว้ด้วยไฟพิภ
