จางหงไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า จางเชียนจะกล้าไปก่อเรื่องในงานวันเกิดของหลินชิงชิง และลงเอยด้วยการถูกซูเฉินสังหาร!
พลังฝีมือของซูเฉิน เหนือความคาดหมายของจางหงโดยสิ้นเชิง
“ผู้นำตระกูล! ซูเฉินฆ่าคุณชายใหญ่ของพวกเรา มันสมควรตาย! แล้วพวกสารเลวจากหอเฟิงอวี่มัวทำอะไรกันอยู่ ทำไมถึงยังฆ่ามันไม่ได้อีก?!”
“ผู้นำตระกูล! พวกเรารอไม่ได้แล้ว! ไปขอให้ผู้อาวุโสโม่ลั่วลงมือเองเถอะ!”
“ถูกต้อง! คุณชายใหญ่เป็นศิษย์ของเขา กลับถูกซูเฉินฆ่าตายต่อหน้าผู้คน เขาต้องล้างแค้นให้คุณชาย!”
“ผู้นำตระกูล! พวกเราต้องให้หลิวเหวินหยานออกมาอธิบายเรื่องนี้!”
…
เหล่าผู้อาวุโสแห่งตระกูลจางต่างพากันโกรธแค้น ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงพิโรธ
แต่เดิมแม้พวกเขาจะโกรธที่ซูเฉินฆ่าจางคุน ทว่าก็ยังไม่ได้ใส่ใจซูเฉินมากนัก
แต่ตอนนี้ พวกเขาเพิ่งได้ตระหนักว่าซูเฉินน่าหวาดกลัวเพียงใด จนความหวาดผวาก่อตัวขึ้นในใจ
หากปล่อยให้ซูเฉินมีชีวิตอยู่ต่อไป ตระกูลจางจะต้องพบเจอภัยร้ายแรงแน่นอน!
“ข้าจะไปสำนักเทพศาสตราเดี๋ยวนี้ ขอให้ผู้อาวุโสโม่ลั่วช่วยลงมือ ข้าจะฉีกซูเฉินเป็นชิ้น ๆ ด้วยมือของข้าเอง!”
จางหงกัดฟันแน่น เสียงพูดเย็นยะเยือก
“ไม่ต้องไปข้ามาหาพวกเจ้าด้วยตัวเองแล้ว!”
ในวินาทีนั้น เสียงเอื่อยเฉื่อยเสียงหนึ่งดังขึ้น
ภายใต้แสงจันทร์อันเย็นเยียบ เงาร่างหนึ่งในชุดขาวโพลนเหยียบกระบี่เหินฟ้าฝ่ามาอย่างสง่างาม เสื้อคลุมโบกสะบัดราวเซียนจากแดนสวรรค์ ลงสู่เบื้องห