็นตาย โอกาสชนะของมันมีมากกว่าเจ้า” อันที่จริง ยังคงมีสิ่งที่ท่านเจ้าสำนักไม่ได้กล่าวออกจากปาก สำนักกระบี่หัวใจทะเลสาบเป็นสำนักใหญ่อันดับแรกของอาณาจักรนภาจันทร์ จะไม่ไว้หน้าพวกมันได้อย่างไร?“นั่นก็ใช่แล้ว” เหวยเสิ้งผงกศีรษะ ไม่แยแสสนใจ “กู่หรงผิงเป็นคู่มือที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา ช่วยให้ข้าได้เรียนรู้มากมาย”เห็นจิตใจเปิดกว้างของเหวยเสิ้ง เผยเหยียนหรานปลาบปลื้มประโลมใจยิ่งหลัวหลีต้องการกล่าววาจา ทันใดนั้นเห็นอาจารย์ลุงซินหยานจ้องมองจั่วม่อด้วยดวงตาเย็นเยียบ มันไม่กล้าเอ่ยปากทันทีอาจารย์ลุงซินหยานมีข้อขุ่นข้องกับศิษย์น้องจั่วม่อหรือ? ในใจมันงุนงงอยู่บ้าง กล่าวตามเหตุผล ผลงานของศิษย์น้องจั่วม่อในคราวนี้เรียกได้ว่าหมดจดงดงามยิ่ง ไฉนอาจารย์ลุงซินหยานไม่พอใจ?หลัวหลีลอบมองไปยังจั่วม่อ พบว่าอีกฝั่ายดวงตาเลื่อนลอย ดูเหมือนจะฟุั้งซ่านไปไกล หลายวันมานี้ พวกมันทั้งสามใกล้ชิดสนิทสนมกันมาก หลัวหลีอดตกใจแทนจั่วม่อไม่ได้ มันต้องการส่งเสียงเตือน แต่พอคำพูดขึ้นมาถึงปาก ก็หดกลับลงไปทันควันเนื่องเพราะสายตาของอาจารย์ลุงซินหยานแหลมคมยิ่ง ยังแหลมคมกว่ากระบี่บินเสียอีก!จั่วม่อค่อยๆ ฟืนตัวจากการตกตะลึง ถามออกมาตามสัญชาตญาณ “พวกเราจะได้รับรางวัลเมื่อใด?”พอประโยคนี้หลุดออกมา สี่ผู้อาวุโสหยุดกล่าววาจาทันที ใบหน้ากลายเป็นมืดมนจั่วม่อในที่สุดสติค่อยกลับสู่ร่าง เห็นท่านเจ้าสำนักกับเหล่าผู้อาวุโส ใบหน้
