ู่ในระหว่างการพัฒนา แต่ในความเห็นของมันพลังจิตสำนึกไม่ใช่มรรคาที่แท้จริง จะมีพลังแห่งจิตสำนึกสูงส่งไปเพื่ออะไร?อู่หลิงซ่านเหรินขบคิดอยู่ชั่วครู่ ไม่สามารถหาคำตอบใดๆ ค่อยหันกลับไปชมดูการต่อสู้ของเหวยเสิ้งกับกู่หรงผิงจั่วม่อรู้สึกว่าเมื่อแสงดาวโปรยปรายลงมา จิตสำนึกของมันก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบเชียบ แต่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปคืออะไร? มันก็ไม่มีปัญญาบอกได้มองดูแสงดาวหลั่งไหลลงมาตลอดเวลา ค่อยๆ แผ่กระจายไปในจิตสำนึกของมัน มันบังเกิดความรู้สึกว่า การเปลี่ยนแปลงนี้จะดำเนินต่อไปเรื่อยๆการแพร่กระจายของแสงดาวเนิบช้าเป็นอย่างยิ่ง หากต้องแพร่กระจายไปยังทุกพื้นที่ภายในจิตสำนึก เวลาที่ต้องใช้ เกรงว่าจะไม่ใช่ระยะเวลาสั้นๆสายตามันเบนออกจากจิตสำนึก เริ่มขบคิดถึงการแบ่งแยกจิตสำนึกที่ผูเยากล่าวไว้เบื้องหน้ามันคือจิตสำนึกที่เห็นได้ชัดเจนครอบคลุม ใกล้ชนิดเอื้อมมือถึง นี่เป็นครั้งแรกที่จิตสำนึกได้เผยโฉมออกมาให้มันเห็น มันไม่รู้ว่านี่เป็นภาพลวงตา หรือจินตนาการของมันเอง เรื่องนี้ยากจะบอกได้ ดังนั้นไม่มัวเสียเวลาครุ่นคิดอีกเนื่องเพราะจิตสำนึกที่อยู่ตรงหน้า ใกล้ชิดจนแทบจะสัมผัสได้ เป็นธรรมดาที่จั่วม่อจะฉุกคิดถึงการแบ่งแยกจิตสำนึกขึ้นมาผูเยายังไม่ได้สอนมันเรื่องวิธีแบ่งแยกจิตสำนึก จั่วม่อกวาดตามองไปรอบๆ ทุกทิศทางรอบกายมันล้วนเป็นจิตสำนึก ราวกับจักรวาลสีเทาอันไร้ที่สิ้นสุด ทะเลแห่งจิตสำนึกถูกห้อมล้อมไ
