ว้ตรงใจกลางของพื้นที่จิตสำนึก กลุ่มดาวล่องลอยอยู่ด้านนอกของพื้นที่จิตสำนึก ดังนั้นจิตสำนึกมีขนาดกว้างใหญ่ไพศาล แต่ไร้รูปร่างและไม่มีตัวตน จั่วม่อรู้สึกว่าไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรจั่วม่อพยายามใช้วิธีปกติที่มันมักกระทำ โดยการกระตุ้นให้จิตใจสื่อสารกับจิตสำนึกรอบข้างเพียงใจเริ่มคิด จิตสำนึกสีเทารอบกายก็เริ่มไหลบ่าเข้าหามัน หลังจากนั้นสักครู่ปรากฏกลุ่มก้อนจิตสำนึกอยู่ในมือมัน จั่วม่อรู้สึกน่าเล่นยิ่ง ที่แท้ง่ายดายถึงเพียงนี้?ยังไม่ทันจะมีความสุขได้นานเท่าใด กลุ่มก้อนจิตสำนึกในมือก็กระจายหายไป จริงดังคาด นี่ย่อมไม่ง่ายถึงจะถูก แต่มันไม่ท้อแท้แม้แต่น้อย ผลลัพธ์นี้ไม่ได้ทำให้ประหลาดใจ ตั้งแต่ครั้งแรกที่มันได้ยินคำว่าแบ่งแยกจิตสำนึก ก็เตรียมใจไว้แล้วว่าสมควรไม่ใช่เรื่องง่ายดายหลังจากนั้นจั่วม่อพยายามทดสอบหลายๆ อย่าง และได้ข้อสรุปมากมายจริงอยู่ว่ามันสามารถควบคุมจิตสำนึกเหล่านี้ ทั้งยังควบคุมได้ง่ายดายยิ่ง แต่จิตสำนึกก็เหมือนเม็ดทราย สามารถบีบอัดเป็นกลุ่มก้อนในกำมืออย่างไม่ยากเย็น แต่เมื่อคลายมือออก เม็ดทรายก็จะกระจัดกระจายไหลลงเป็นกองๆ เมื่อจั่วม่อไม่ได้ใช้จิตใจควบคุมไว้ จิตสำนึกเหล่านี้ก็จะกลับสู่สภาพเดิมจั่วม่อรู้สึกไม่ถูกต้อง ในความเข้าใจของมัน จิตสำนึกที่แบ่งแยกออกมาสมควรทำงานด้วยตัวเองได้อย่างอิสระ โดยมิต้องให้มันคอยใช้จิตใจควบคุม มิเช่นนั้น จะแตกต่างอันใดกับการที่มันแบ่งจิตสำนึกออกเป็นส
