ราณก่อนกำเนิดเป็นต้นมา ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บทางจิตสำนึกมาเป็นเวลานานแล้ว แต่ในการต่อสู้สองครั้งล่าสุดนี้ แม้แต่พลังจิตสำนึกที่มันมีฝีมือที่สุด ยังไม่อาจหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บได้นี่เป็นผลลัพธ์ของการต่อสู้ข้ามระดับชั้น แม้ว่ามันจะอาศัยพลังของขบวนค่ายกลเข้าช่วยเหลือ ยังคงได้รับบาดเจ็บอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างไรก็ตาม มองผิวเผินไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าเส้นชีพจรปราณกับอวัยวะภายในของมันได้รับบาดเจ็บ สายตาของมันจดจ่อเยือกเย็น กระจ่างและสงบเงียบ ไม่มีร่องรอยของความคิดฟุั้งซ่าน แม้ว่ากระบวนท่าดรรชนีจะไม่รวดเร็วดุจสายฟั้าเหมือนก่อน แต่ยังราวกับเมฆล่องน้ำไหล ให้ความรู้สึกงดงามไปอีกแบบบนนภากาศ อู่หลิงซ่านเหรินอดร้องชมเชยไม่ได้ “เด็กผู้นี้จะประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!”เว่ยเฟยก็มีสีหน้าชื่นชมเช่นกัน “ด้วยพลังบำเพ็ญเพียรด่านจู้จี สามารถต้านรับการจู่โจมเต็มกำลังของหนานเหมินหยางสามกระบวนท่า ทำร้ายจงหมิงเอี้ยนบาดเจ็บสาหัสเพียงพอแก่การภาคภูมิใจ! สวรรค์ปราณีสำนักกระบี่สุญตาเหลือเกิน หนึ่งเหวยเสิ้ง หนึ่งจั่วม่อ พวกมันไม่ต้องวิตกกังวลไปอีกเป็นร้อยปี!”ด้วยเหตุผลบางประการ อู่หลิงซ่านเหรินพลันทอดถอน “น่าเสียดายที่พวกมันเกิดผิดเวลา! ใต้รังที่ย่อยยับ ไหนเลยจะเหลือไข่สมบูรณ์ ด้วยพรสวรรค์ถึงขั้นนี้ หากต้องร่วงหล่นเสียตั้งแต่ช่วงต้น ไยมิใช่น่าเสียดายนัก!”เว่ยเฟยหัวร่อกระหึ่ม “ข้อนี้ข้ากลับเห็นแย้งกับซ่านเหริ
