ตว์ร้าย ฝั่ายนายพรานค่อยๆ สูญเสียความมีเปรียบไปขบวนค่ายกลของจั่วม่อบันดาลให้ผู้คนรู้สึกพราวพร่างตระการตา ทั้งยังสร้างความประหลาดใจไม่ขาดสาย แต่การต่อสู้ของเหวยเสิ้งกับกู่หรงผิงทำให้ผู้คนหวาดผวา เป็นความประหวั่นพรั่นพรึงที่ออกมาจากส่วนลึกในใจ!เวลาเคลื่อนผ่านไปอย่างแช่มช้า เสียงสนทนาค่อยๆ เงียบลง หลายคนไม่อาจทนดูได้มากกว่านี้อีกแล้วเฝั้ามองคนที่ทั้งร่างปกคลุมไปด้วยเลือด พยายามดิ้นรนต่อสู้โดยไร้เสียง กระบี่ที่บินผ่านอากาศก็โซซัดโซเซไม่ต่างอันใดกับเจ้าของ ขยับเคลื่อนไหวแต่ละครั้ง หยดเลือดที่ไหลลงมาจากร่างมัน จะสะบัดกระเซ็นไปในอากาศไม่มีผู้ใดอยู่ในอารมณ์ที่จะกล่าววาจาแม้ว่าเหวยเสิ้งอาจไม่ได้ชัย แต่ในสายตาของทุกคน จะมีเพียงร่างที่ปกคลุมไปด้วยเลือดของมันเท่านั้นการต่อสู้ในหอคลื่นสนยังคงดำเนินต่อไป ค่ายกลวงแหวนฟั้าสำเนียงจันทร์ดึงดูดยอดฝีมือส่วนใหญ่เข้าไป หลายคนที่อยู่ด้านนอกค่ายกลลอบปิติยินดี พวกมันคาดว่าโอกาสเข้าสู่สิบลำดับแรกของพวกมันจะเพิ่มสูงขึ้น อย่างไรก็ตาม เรื่องราวกลับพัฒนาไปในทิศทางตรงกันข้ามกับสิ่งที่พวกมันจินตนาการไว้อย่างสมบูรณ์เมื่อปราศจากแรงกดดันจากเหล่ายอดฝีมือ ซิวเจ่อจำนวนมากที่เดิมทีตั้งใจจะหลบซ่อนตัวไว้ พลันรู้สึกหายใจหายคอสะดวกและสูญเสียความอดทนของพวกมันไป พวกมันไม่ยอมหลบซ่อนตัวอยู่ในมุมอีกต่อไป การต่อสู้เริ่มทวีความดุเดือดรุนแรงขึ้นทุกขณะอย่างไรก็ตาม ไม่มีผู้ใดกล้าเข้า
