ตง!เสียงปะทะกึกก้อง ต่ำลึก สั่นสะท้านจิตใจผู้คน ไม่ได้เกิดระเบิดขึ้นอย่างที่พวกมันคาดไว้ ทั้งไม่มีลำแสงสาดกระจายไปทุกทิศทางอย่างที่จินตนาการ กลุ่มแสงสีทองสองกลุ่มประหนึ่งลูกไฟสองลูกกระแทกใส่กัน แล้วดับวูบไปในเวลาเดียวกันหนานเหมินหยางสั่นสะเทือนไปทั้งร่าง ดวงตาสีทองทอประกายเกรี้ยวกราด โดยไม่ออมยั้งรั้งรอ มันกระทืบเท้ารุดหน้า ตวาดก้อง “ไปตายให้แก่ข้า!”กระบี่ยักษ์ในมือมันสาดแสงเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม ราวกับดวงตะวันสว่างไสว ภายในพริบตา กระทั่งจันทร์เสี้ยวเหนือค่ายกลมหึมายังคล้ายจะอับแสง กลายเป็นมืดมนในบัดดล!กระบี่ผ่าภูผา!ปลายกระบี่ชี้ลงพื้น เปลายกระบี่สีทองกรีดฝั่าอากาศเริ่มต้นจากเสียงที่แทบไม่ได้ยินทันใดนั้นราวกับสัตว์ประหลาดที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ระเบิดเสียงกรีดร้องโหยหวนอันรุนแรงออกมา!กระบี่ยักษ์สีทองฟันวาบ ส่งปราณกระบี่อันสมบูรณ์พร้อมออกมา ราวกับจันทร์เสี้ยวสีทองขนาดยักษ์ เปล่งเสียงกรีดแหลม ฟันใส่ทหารยันต์อย่างเกรี้ยวกราด!ทหารยันต์ลวดลายอักขระที่ปกคลุมร่างเปล่งประกายเรืองรอง ราวกับไส้เดือนแสงบิดพล่านไปทั่ว บนใบหน้ารางเลือนดุจเดิม ดวงตาคู่นั้นเย็นลึกและห่างไกล แต่ยังคงไม่แยแสอยู่เสมอ“เกิดมาเพื่อต่อสู้!”สุ้มเสียงทุ้มต่ำชัดเจนของทหารยันต์ เค้นถ้อยคำเหล่านี้ออกมาทีละคำอย่างแช่มช้าสืบเท้าอีกหนึ่งก้าว ตรงเข้าหาปราณกระบี่ ตั้งท่า ง้างหมัด แล้วต่อยอย่างหักโหมหมัดที่สอง!ปราณหมัดสีทองพวยพุ่งออกจากหม
