ัด เปล่งเสียงคำรามกระหึ่มดุจลาวาที่พลุ่งพล่านอยู่ใต้ส่วนลึกของโลก ทะลวงตรงไปข้างหน้าราวกับไม่มีสิ่งใดขวางกั้นไว้ได้!ตง!เสียงสะเทือนหนักลึกระเบิดขึ้นอีกครั้ง พื้นดินสั่นไหว สะท้านเข้าไปถึงขั้วหัวใจผู้คน!ผู้เข้าประลองบางคนที่เฝั้าชมดู ทันทีที่หมัดกระบี่กระทบกัน พลันใบหน้าซีดเผือดก้าวถอยหลังอย่างเร่งร้อนร่างมหึมาของหนานเหมินหยางสั่นสะเทือนอีกระลอก ผมเผ้าที่ตั้งชันราวกับถูกลมพัด สะบัดขึ้นลงไม่หยุดสองกระบี่แล้ว! แต่ยังไม่ได้เกิดผลอันใด ในอกของหนานเหมินหยาง ความปรารถนาในการต่อสู้และความบ้าระห่ำพุ่งขึ้นไปถึงจุดสูงสุด! นัยน์ตาสีทองเริ่มลุกไหม้ราวกับเป็นลูกไฟสีทองสองกลุ่ม แสงทองคำทั่วร่างกายเริ่มหดตัวเข้าด้านใน บนร่างปรากฏชั้นทองบางๆ ที่ชวนให้นึกถึงเกราะทองคำที่แท้จริง กระบี่ยักษ์ในมือห่อหุ้มด้วยปราณกระบี่สีทองอันหนาแน่น ไหววูบปะทุประกาย เต้นระริกดุจเปลวไฟ!ราวกับว่าการต่อสู้ดำเนินมาถึงจุดสุดท้าย ทหารยันต์ผู้เงียบงันอักขระยันต์สว่างไสวคล้ายมีชีวิต ประหนึ่งฝูงแมลงวิ่งรี่ไปตามพื้นผิวเกราะ จากนั้นถาโถมอย่างรวดเร็ว ไปรวมกันยังหมัดขวาที่ง้างตั้งท่าประหนึ่งลูกธนูขึ้นสายดวงตาทรงอำนาจของทหารยันต์ กลับกลายเป็นยิ่งลึกล้ำขึ้นเป็นลำดับ จนกระทั่งไม่มีสิ่งใดหลงเหลือ มีเพียงความว่างเปล่าสองกลุ่ม!“ไปตายเถอะ!” หนานเหมินหยางแผดเสียงคำรามด้วยโทสะ กึกก้องดั่งฟั้าคำรนหมอกสีเขียวอมฟั้าพลันระเบิดออกรอบด้าน โดยมีตั
