วมันเป็นจุดศูนย์กลาง พื้นที่หนึ่งจั้งรอบกายถูกกวาดจนว่างเปล่า เสียงคำรามนี้ทรงพลังอันยิ่งใหญ่ถึงที่สุด!กระบี่นี้กลับกรีดฟันลงอย่างแช่มช้า! ไม่บังเกิดเสียงแหวกอากาศแม้แต่น้อย!แต่กล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายของหนานเหมินหยาง คล้ายทุ่มเทลงกับกระบี่นี้จนหมดสิ้น เมื่อกระบี่ฟันลงมาจากกลางอากาศ แรงกดดันอันหนักแน่นก็บดขยี้พื้นดินจนแตกทลาย!“เกิด มา เพื่อ ต่อสู้!” เสียงต่ำลึกไม่ดังนัก ทว่าประจุด้วยพลังอำนาจอีกประเภทเจาะตรงเข้าไปในหัวใจผู้คน ความเชื่อมั่นอันเด็ดขาดที่มีอยู่ในถ้อยคำห้าพยางค์นี้ ท่วมท้นเข้าไปในความคิดจิตใจของทุกคนอักขระยันต์บนร่างทั้งหมดไหลเข้าสู่หมัดขวา ร่างกายของมันเปลี่ยนเป็นมืดมนหมองคล้ำ ทั้งร่าง นอกจากหมัดขวาที่ทอประกายมากกว่าเดิม ส่วนอื่นๆ ล้วนพร่าเลือนประหนึ่งกลุ่มหมอกทองคำที่สามารถกระจัดกระจายไปได้ทุกเมื่อมันกระทำเหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยน!กระทืบเท้าหนึ่งก้าว แล้วต่อยหมัด!ปราณหมัดโปร่งใสระเบิดออกจากหมัดขวาข้างนั้น เป็นปราณหมัดที่ราวกับสลักขึ้นมาจากผลึกใสกระจ่างหมัดหนึ่ง!หมัดนี้กลับไม่ได้ต่อยใส่หนานเหมินหยาง เมื่อปราณหมัดพุ่งไปได้ครึ่งทาง พอดีกับกระบี่ของหนานเหมินหยางค่อยๆ ฟันลงมา ปราณหมัดพลันระเบิดสนั่นหวั่นไหว!ตง!สุ้มเสียงคราวนี้เทียบกับสองครั้งก่อนหน้าแล้ว ถึงกับแหบพร่าต่ำลึกลงไปอีก แต่เหล่าซิวเจ่อที่ชมดูหนึ่งหมัดหนึ่งกระบี่ปะทะกัน และได้ยินเสียงดังสนั่นกึกก้องนี้ ถึงกับสะท้า
