จงหมิงเอี้ยนขมวดคิ้วทันทีวงแหวนแสงเหล่านั้นดูเหมือนอ่อนแอเป็นอย่างยิ่ง เพียงสัมผัสก็ระเบิดเบาๆ ดุจดั่งฟองอากาศ แต่พวกมันมีจำนวนมากมายเกินไปจริงๆ!โดยที่มันไม่ทันรู้สึกตัว เจตจำนงกระบี่ของมันสูญเสียพลังสภาวะไปมากมาย ความรุนแรงสึกกร่อนลงไปเกือบครึ่ง แต่วงแหวนแสงบนท้องฟั้ากลับไม่มีทีท่าว่าจะลดน้อยลงเลยยิ่งไปกว่านั้น…มันยังคงไม่พบพานจั่วม่อแม้แต่เงา!จงหมิงเอี้ยนกวาดตามองไปรอบๆ ไม่เห็นแม้แต่เงาของจั่วม่อจริงๆ มันทราบว่าในค่ายกล ดวงตาไม่สามารถเชื่อถือได้ ดังนั้นกวาดจิตสำนึกของมันสำรวจไปทั่ว แต่มักพบการรบกวนที่แปลกประหลาด ทำให้มันไม่อาจตรวจพบจั่วม่อได้ทั้งหมดนี้ล้วนบ่งบอกได้ว่า ค่ายกลที่จั่วม่อสร้างขึ้น ไม่ธรรมดาอย่างเห็นได้ชัดจงหมิงเอี้ยนไม่ได้ตื่นตระหนก ทุกผู้คนอาจเข้าใจว่ามันเต็มไปด้วยรังสีสังหาร และคิดว่ามันต้องการเสาะหาและเอาชนะจั่วม่อในทันที แต่อันที่จริง หาได้เป็นเช่นนั้นไม่จงหมิงเอี้ยนสนุกกับการต่อสู้ ชื่นชอบความหฤหรรษ์ในการถูกท้าทาย จั่วม่อยิ่งเก่งกาจความกระหายในการต่อสู้ของมันก็ยิ่งลุกโชนมันตั้งใจจะทำลายค่ายกลทั้งหมดของจั่วม่อ!จะมีสิ่งใดน่าสำราญใจไปกว่าทำลายล้างการปั้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของผู้อื่นจากรากฐาน? ความคิดนี้ทำให้จงหมิงเอี้ยนโลหิตในกายเดือดพล่าน!ค่ายกลวงแหวนฟั้าสำเนียงจันทร์เมื่อเปิดใช้งาน เปียมล้นด้วยพลังสภาวะน่าสะพรึงกลัวเกินไปจริงๆ อย่าว่าเหล่าผู้ชมในตงฝู แต่กระทั
