้นสักครู่ กว่าที่โสตประสาทของมันจะฟืนคืนมาเป็นปกติอย่างไรก็ตาม การถกเถียงวิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้หยุดลง ตรงกันข้าม กลับยิ่งดุเดือดกว่าเดิม“คุ้มค่าจริงๆ! เพียงได้ชมดูขบวนค่ายกลนี้ ก็เพียงพอกับการเดินทางไกลอันเหนื่อยยากของข้า!”“น่าตื่นตาตื่นใจ! อย่างที่คาดไว้ จั่วม่อมีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ มันสามารถสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ออกมาได้เสมอ!”“รูปแบบค่ายกลเต่าอมตะอันใด? มันเป็นแค่จิงสือเท่านั้น!”ขณะที่ผู้คนทอดถอนชมเชย ค่ายกลก็เปิดใช้งานอย่างสมบูรณ์ แถบขบวนค่ายกลขนาดใหญ่สิบหมู่พลันแปรเปลี่ยนไปแสงสว่างรูปจันทร์เสี้ยวลอยขึ้นเหนือบ่อน้ำ เปล่งแสงสว่างสดใส ภายในค่ายกลเห็นหมอกสีเขียวอมฟั้าลอยอ้อยอิ่ง ครอบคลุมไปทั่ว บดบังสภาพแวดล้อมจนพร่าเลือนภายในหมอก วงแหวนแสงน้อยใหญ่จำนวนมากมายเหลือคณานับ ล่องลอยเวียนว่ายอยู่ในอากาศ พวกมันเดี๋ยวสูงเดี๋ยวต่ำ บัดเดี๋ยวเข้ามากระจุกรวมกัน บัดเดี๋ยวก็แยกกระจัดกระจายออกไป ราวกับฝูงปลาแสนรู้อันปราดเปรียวฝูงหนึ่งบนหลังคาที่พำนักแห่งหนึ่งในตงฝู บุรุษสามคนยืนเคียงข้างกัน“จั่วม่อเป็นอัจฉริยะทางค่ายกลอย่างแท้จริง อาศัยระยะเวลาสั้นๆ เพียงเท่านี้ ก็สามารถเข้าใจค่ายกลวงแหวนฟั้าสำเนียงจันทร์ได้ถึงขั้นนี้ ร้ายกาจยิ่งนัก! โชคดีที่ในวันนั้นเราไม่ล่วงเกินมัน” บุรุษชุดแดงตาจ้องภาพมายา ปากก็ชมเชยไม่ขาดปากพวกมันย่อมเป็นกลุ่มอาคันตุกะที่บีบบังคับให้จั่วม่อแปรสภาพเม็ดบัวดำนิลกาฬในวันนั้น“ฮึ่ม มัน
