นใดนั้น หลัวหลีก็ลืมตา สองตาทอประกายเจิดจ้า!มีคนเข้ามา!เคล็ดกระบี่หว่อหลีถูกสร้างขึ้นโดยมีเคล็ดกระบี่ไร้ลักษณ์กับเคล็ดกระบี่เวิ้งว้างเป็นเชือก และมีเคล็ดกระบี่เมฆา เคล็ดกระบี่เพลิงแดง และเคล็ดกระบี่มรกตเป็นดั่งลูกประคำร้อยเรียงอยู่บนเส้นเชือก มันใส่ความคิดลงไปมากมาย แม้ว่าจะถูกจำกัดด้วยพลังบำเพ็ญเพียรและวิชาความรู้ที่มี แต่ก็ยังคงมีสิ่งที่ยอดเยี่ยมมากมาย กระทั่งอาจารย์ลุงซินหยานยังต้องชื่นชมหลัวหลียังคงนั่งไขว้ขาอยู่กับที่ แต่จิตสำนึกของมันขยายออกไปในรัศมีสิบจั้ง โดยมีร่างของมันเป็นจุดศูนย์กลาง หินภูเขาและต้นไม้ใบหญ้าค่อยๆ พร่าเลือน ประดุจอันตรธานหายไปท่ามกลางช่องว่าง สุดท้ายเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าผืนหนึ่งหลัวหลีนั่งอยู่ใจกลางห้วงสุญตาเหล่าสัตว์เล็กสัตว์น้อย หากเข้ามายังห้วงสุญตาผืนนี้ จะกลายเป็นเห็นได้ชัดเจนหลัวหลีสามารถพบเห็นได้อย่างง่ายดายนี่ราวกับหยดหมึกสีดำปรากฏขึ้นบนกระดาษขาวดุจหิมะแผ่นหนึ่ง ไม่ว่าหยดหมึกดำจะเล็กละเอียดสักเท่าใด จะยังคงเป็นสิ่งแปลกปลอมที่เห็นได้ชัดเจนอยู่ร่ำไปเหมิงชิงร่างกายผสานกลมกลืนกับสิ่งแวดล้อม ยากจะพบเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ภายในห้วงสุญตาที่อยู่ในจิตสำนึกของหลัวหลี มันพบว่ามีคนอื่นเข้ามา!ความตื่นเต้นที่ระงับไว้ในอกเป็นเวลานาน ในที่สุดพบช่องทางระบายออกตรงข้ามกับความตื่นเต้นอันร้อนระอุในดวงตา สีหน้าของมันกลับเคร่งขรึมจริงจังมือขวาผายออกจากตัว ผนึกท่ามุทรา
