นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วก้อยจรดเข้าหากัน อีกสามนิ้วชี้ขึ้นฟั้ากระบี่บินที่ลอยนิ่งประหนึ่งสัตว์ร้ายที่ตื่นขึ้นจากความฝัน เปิดตาสีแดงเลือด เผยคมเขี้ยวขาววับคมกริบเสียงกระหึ่มสดใสดังขึ้นกลางอากาศบนตัวกระบี่ปรากฏริ้วแสงหนึ่งแดงหนึ่งเขียวพันพัว ประดุจคู่รักกอดรัดอย่างรุ่มร้อนหฤหรรษ์สุดขั้ว!“แยก!”เสียงถอนหายใจแผ่วเบา ไม่อาจสืบสาวค้นหาที่มา ราวกับดังแว่วจากที่ห่างไกล แต่ก็คล้ายรำพึงอยู่ริมหูแสงสีเขียวสีแดงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นแสงสีขาว ความหฤหรรษ์บนตัวกระบี่กลายเป็นเลือนรางอย่างรวดเร็ว ความอ้างว้างเดียวดายแผ่กระจายออกไปทั่ว ประดุจสายลมใบไม้ร่วงพัดผ่านกระบี่บินสีขาวดุจเมฆาไม่ได้รวดเร็ว กระบี่คลับคล้ายแท่งน้ำแข็ง ละลายหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว ด้วยระดับความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าในจังหวะที่หลัวหลีลงมือ เหมิงชิงก็ตระหนักว่าอีกฝั่ายพบเห็นมันแล้ว!ไม่กล้าลังเลแม้แต่น้อย เหมิงชิงเผ่นโผนขึ้นจากพื้น ทุ่มเทท่าร่างวิ่งไปยังปากทางออกของหุบเขาการเปลี่ยนแปลงอันน่าตระหนกของกระบี่บินเล่มนั้น ทำให้หนังศีรษะมันชาวาบขนหัวลุกชัน นี่มันเคล็ดวิชากระบี่ผีสางอันใด?โดยเฉพาะเมื่อมันเห็นกระบี่บินของอีกฝั่าย จู่ๆ ก็เลือนหายไปในอากาศ สังหรณ์อันตรายในใจมันก็พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด ในอาชีพของมัน สิ่งที่มันเชื่อถือที่สุดคือสัญชาตญาณ ทุกครั้งที่บังเกิดลางสังหรณ์เลวร้าย มันทราบว่าเป็นอันตราย!แต่สังหรณ์อันตรายแรงกล้าถึงเพียงนี้ ชี
