ไปด้วยความเคร่งเครียด
เขารู้ดีว่าเบื้องหลังผู้ที่สามารถฝึกฝนจนเป็นปรมาจารย์โอสถตั้งแต่อายุยังน้อยนั้น ย่อมมีพลังอำนาจอันมหาศาลอยู่เบื้องหลัง
เขาไม่เชื่อว่าซูเฉินบรรลุถึงระดับนี้ด้วยตนเอง จะต้องมีสุดยอดผู้มีอำนาจหรือยอดยุทธ์ลึกลับอยู่เบื้องหลังแน่นอน!
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใด เขาก็ไม่อาจล่วงเกินได้!
“ขอรับ!”
เชวียนปินเพิ่งรู้สึกตัวว่ากำลังจะก่อหายนะ รีบเหงื่อท่วมหน้าแล้วหมุนตัววิ่งออกไปทันที
“ซูเฉิน… ซูเฉิน เจ้ามีภูมิหลังอันใดกันแน่?”
โม่ลั่วพึมพำกับตนเอง แววตาลึกล้ำฉายความเย็นเยียบ
……
ตำหนักชิงเฉวียน
งานเลี้ยงวันเกิดของหลินชิงชิงจบลงแล้ว ซูเฉินมีอาการมึนเมาเล็กน้อย เขาจึงไม่กลับไปยังสำนักเทพศาสตราพร้อมกับจวินจื่อหลิง แต่เลือกจะกลับคฤหาสน์ตระกูลหลิว เพื่อไปเยี่ยมมารดาและน้องสาวแทน
เวลานั้นเป็นยามค่ำคืน ลมเย็นพัดโชยกระทบใบหน้าซูเฉิน ช่วยขับไล่อาการเมาไปได้บ้าง
อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขาใกล้จะถึงคฤหาสน์หลิว จู่ ๆ ก็มีลางสังหรณ์อันตรายผุดขึ้นในใจ
“หืม?”
แววตาของซูเฉินวาบเย็น เขารับรู้ได้ถึงพลังสังหารแผ่ปกคลุมตามตรอกยามราตรีสายนี้
“นักฆ่าจากหอเฟิงอวี่อีกแล้ว? ช่างตามตื๊อเสียจริง!”
ดวงตาของซูเฉินเปล่งแสงเยียบเย็น แต่น้ำเสียงยังคงสงบ เขาก้าวเดินต่อไปอย่างไม่ใส่ใจ
ฟุ่บ! ฟุ่บ!
ในตอนนั้นเอง เงาร่างสองสายโผล่ขึ้นมาจากด้านหลังโดยไร้สุ้มเสียง ดาบยาวสีน้ำเงินเข้มสองเล่มฉายแสงเย็นเฉียบแหวกอากาศพร้อมพลังสัง
