เล็กแต่น้อย เพาะสร้างนิสัยเย่อหยิ่งโอหังขึ้นมา คนกลายเป็นใจร้อนหุนหัน ท้ายที่สุด กระบี่นั้นของจั่วม่อดุจเสียงระฆังยามรุ่งสาง ปลุกมันตื่นขึ้นมาในกระบี่เดียวหลัวหลีที่ตื่นขึ้นมาแล้ว กลายเป็นมานะบากบั่นอย่างผิดปกติ เริ่มแสดงความสามารถที่แท้จริงของมันออกมาการเปิดหอคัมภีร์ของสำนัก ผู้ที่ได้ประโยชน์สูงสุดคือหลัวหลี เหวยเสิ้งได้รับสิ่งใดมาจากในถ้ำกระบี่ ไม่มีผู้ใดทราบ แต่ศิษย์พี่ใหญ่ผู้นี้ไม่เคยสนใจในหอคัมภีร์ของสำนัก จั่วม่อสนใจแต่วิชาหลอมกลั่นโอสถ วิชาหลอมสร้างยุทธภัณฑ์และวิชาค่ายกล นอกจากพลิกดูเคล็ดกระบี่มังกรน้ำแข็งผ่านๆ รอบหนึ่ง มันก็ไม่เคยแตะต้องเคล็ดวิชากระบี่เล่มใดอีกเลยแต่หลัวหลีไม่ใช่เมื่อการฝึกปรือเคล็ดกระบี่เวิ้งว้างกับเคล็ดกระบี่ไร้ลักษณ์ของมันมาถึงทางตัน ในความสิ้นหวังมันได้แต่เสาะหาหนทางอื่น ราวกับว่าหิวโหยมาแรมปี จากเช้าจรดค่ำ ค่ำจรดเช้า มันได้อ่านเคล็ดวิชากระบี่เกือบทั้งหมดที่มีอยู่ในสำนัก หวังว่าอาจได้รับแรงบันดาลใจจากที่ใดสักแห่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าเคล็ดวิชากระบี่ระดับสี่ เช่นเคล็ดกระบี่เมฆา เคล็ดกระบี่เพลิงแดง และเคล็ดกระบี่มรกต มันอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้จักเบื่อหน่าย ไม่มีผู้ใดคาดคิด อาศัยเคล็ดวิชากระบี่สามเล่มนี้ มันสามารถหลอมรวมเคล็ดกระบี่เวิ้งว้างกับเคล็ดกระบี่ไร้ลักษณ์เข้าด้วยกันสำเร็จจริงๆ!ทว่าเคล็ดวิชากระบี่ใหม่ที่มันหลอมรวมสำเร็จ แตกต่างจากเคล็ดกระบี่สุ
