ขึ้นอีกครั้งกระบี่แมงมุมโลหิตสีแดงสดค่อยๆ เผยโฉมออกมาอย่างแช่มช้าฉางเหิงพบว่าคนตรงหน้าจ้องมองกระบี่แมงมุมโลหิตไม่คลาดสายตา ความปิติยินดีเลือนหายไป คล้ายมีความผิดหวังเข้ามาแทนที่ผิดหวัง?น่าประหลาดเสียจริง รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นที่มุมปากของฉางเหิง เส้นผมแข็งชี้ราวกับปั่ากระบี่ เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันอันรุนแรงหลัวหลีหลบซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาอย่างระมัดระวัง เมื่อเทียบกับความสงบเยือกเย็นของศิษย์พี่ใหญ่ หรือความไม่อินังขังขอบของฉางเหิง หลัวหลีระมัดระวังมากกว่า มันนั่งไขว้ขาท่าดอกบัวอยู่ใจกลางหุบเขา กระบี่บินของมันลอยแน่วนิ่งอยู่ข้างกาย ตั้งฉากกับพื้นดิน ดวงตาปิดสนิท สั่งสมเจตจำนงกระบี่ไว้ภายในมันราวกับนายพรานซุ่มรอเหยื่ออย่างเยือกเย็น ไม่ว่าผู้ใดปรากฏกายขึ้นที่ปากหุบเขา จะเผชิญกับการโจมตีสุดกำลังที่ตระเตรียมไว้เป็นเวลานานหวนคิดถึงความเย่อหยิ่งโอหังในอดีต มันราวกับผู้ชมดูอยู่ข้างกระดาน มองตัวเองที่ผ่านมาอย่างใจเย็น มันปรารถนาจะใช้เคล็ดกระบี่เวิ้งว้างกับเคล็ดกระบี่ไร้ลักษณ์ ชุบชีวิตเคล็ดกระบี่สุญตาให้กลับมาผงาดอีกครั้ง แต่บังเอิญเดินเข้าไปในมรรคาที่แตกต่างออกไปสายหนึ่ง มรรคาที่เป็นของมันเองพรสวรรค์ของมันแม้ไม่น่าสะพรึงกลัวเท่าเหวยเสิ้ง แต่ยังคงเหนือกว่าผู้อื่น ก่อนที่เหวยเสิ้งกับจั่วม่อจะปรากฏตัวขึ้น มันเป็นศิษย์ที่เด่นล้ำที่สุดของสำนักกระบี่สุญตาตลอดมา อาจเป็นเพราะได้รับการรักใคร่เอ็นดูตั้งแต่
