จั่วม่อออกจากหอลอยร้อยวิเศษพร้อมสิ่งของต่างๆ มากมายนอกจากเจดีย์ห้าสีแล้ว มันยังหอบวัตถุดิบสารพัดชนิดมากองโต ผลาญจิงสือไปจนเกลี้ยงเกลาสมดั่งใจ เวลานี้มันครอบครองแหวนมิติ ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องน้ำหนักของวัตถุดิบอีกต่อไป วัตถุดิบของหอลอยร้อยวิเศษมีแต่สินค้าคุณภาพสูงมาก นอกเหนือจากที่นี่ จั่วม่อไม่คิดว่ามันจะซื้อหาสินค้าเยี่ยงนี้ได้จากที่ใดในตงฝูอีก ในความเห็นของมันหลังจากการจับจ่ายใช้สอยอย่างมโหฬารครั้งนี้แล้ว คาดว่าคงอีกนานกว่าที่มันจะมีปัญญาไปเที่ยวชมหอลอยร้อยวิเศษอีกครั้งอย่างไรก็ตาม วัตถุดิบเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่มันปรารถนา เรียกได้ว่าไม่ได้ใช้จิงสือสูญเปล่าแต่อย่างใดมองดูกองวัตถุดิบในแหวนมิติ จั่วม่อเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ชดเชยความเศร้าเสียใจจากการใช้จิงสือไปจนหมดตัวของมัน มันระบายลมหายใจยาว ไม่คิดกังวลอีกต่อไป ฮี่ฮี่ ผู ข้าจะให้เจ้ารู้ซึ้งถึงการสิ้นเนื้อประดาตัวนอกจากวัตถุดิบเหล่านั้น มันยังมีแม่เหล็กเย็นระดับสี่อีกสี่ชิ้น เม็ดยาเพลิงเหลือคณาหนึ่งขวด คลื่นอาสัญจันทร์ทรงกลดหนึ่งขวด และม้วนหยกอีกหนึ่งม้วน เม็ดยาเพลิงเหลือคณาเป็นค่าตอบแทนจากแม่นางซู่ ส่วนม้วนหยก บันทึกไว้ด้วยค่ายกลที่ต้องสลักลงบนชิ้นส่วนกระบี่ทั้งสี่ชิ้นของนางขณะที่จั่วม่อเพิ่งจะออกจากหอลอยร้อยวิเศษ พลันได้ยินเสียงรีบร้อนของผูเยาถามว่า “เจ้ามีจิงสือหรือไม่?”“อะ ฮาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…” จั่วม่อไม่อาจหยุดยั้งตัวเอง หัวร่อออ
