ไม่? แต่ในตอนที่มันกับหลินเชียนพบกันเป็นครั้งแรก อีกฝั่ายมีท่าทางอย่างชัดเจนว่าไม่เคยมายังตงฝูมาก่อนสังเกตเห็นสายตาของจั่วม่อ หลินเชียนหัวร่ออย่างใจเย็น กล่าวว่า “ตอนนี้พี่จั่วเห็นว่ามีโอกาสในการหลอมสร้างกระบี่ของศิษย์น้องหญิงซู่แล้วหรือไม่? หากพี่จั่วยินยอมตกลง เจดีย์ห้าสีองค์นี้ก็ยกให้แก่พี่จั่ว ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของค่าตอบแทน และนอกเหนือไปจากที่ศิษย์น้องหญิงให้คำมั่นสัญญาไว้กับพี่จั่วแล้ว ข้าสามารถเพิ่มบางอย่างให้ได้อีก ต่อไปหากพี่จั่วมาที่นี่ สินค้าทุกชิ้นที่ซื้อจะได้รับส่วนลดยี่สิบส่วนจากร้อยส่วนเป็นอย่างไร คราวนี้พี่จั่วสามารถพอใจกับเงื่อนไขเหล่านี้ได้หรือไม่?”เงื่อนไขที่ใจกว้างมาก! ไม่ต้องกล่าวถึงมูลค่าของเจดีย์ห้าสี เพียงแค่ส่วนลดยี่สิบส่วนจากร้อยส่วนก็มีค่ามหาศาลแล้วในขณะที่ทุกคนคิดว่าเงื่อนไขเหล่านี้เพียงพอที่จะสร้างความหวั่นไหวใจให้แก่จั่วม่อจั่วม่อกลับสั่นศีรษะ“อ้อ หากพี่จั่วยังต้องการสิ่งอื่น ลองบอกมาฟังดูเป็นไร” หลินเชียนแสดงท่าทีวิงวอน“ไม่ใช่เช่นนั้น ข้ารับทำการค้าครั้งนี้” จั่วม่อสร้างความประหลาดใจให้แก่ผู้คนอีกครั้ง “สำหรับค่าตอบแทน พี่หลินได้จ่ายให้แก่ข้าเรียบร้อยแล้ว”ขณะที่ทุกผู้คนมีสีหน้าโง่งม จั่วม่อชี้ไปยังเจดีย์ห้าสี “ส่วนเจดีย์ห้าสีนี้ข้าจะซื้อเอง”จบคำมันก็นำจิงสือออกมาทุกผู้คนสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างพร้อมเพรียง ด้วยใบหน้าแข็งทื่อดุจผีดิบ กับพลังบำเพ็ญเพียรอันต
