ลกไปแล้ว!มันหวนคิดถึงการประลองด้านล่างนี้ ซิวเจ่อด่านหนิงม่ายต่อสู้โรมรันอย่างห้าวหาญปานพยัคฆ์ราชสีห์ แต่สูงขึ้นมาอีกหน่อย ในหอลอยร้อยวิเศษ ซิวเจ่อด่านหนิงม่ายเช่นเดียวกันเป็นเพียงเสมียนร้านค้ามันจู่ๆ ก็สงสัยขึ้นมาอย่างกะทันหัน ว่าผู้ใดเป็นเจ้าของหอลอยร้อยวิเศษแห่งนี้ ผู้อื่นจะต้องมีรากฐานใหญ่โตมโหฬารไม่เบาใบหน้าผีดิบตายด้านของจั่วม่อยังคงใช้ประโยชน์ได้ดี ไม่ว่ามันจะครุ่นคิดสิ่งใดอยู่ภายใน ก็ไม่เคยแสดงออกมาให้ผู้ใดเห็น“ชมเชยเกินไปแล้ว ข้ามาวันนี้ เพื่อหาดูว่าพอจะมีสิ่งใดเหมาะกับข้าบ้างหรือไม่”จั่วม่อสะท้านใจกับพลังบำเพ็ญเพียรของอีกฝั่ายไม่น้อย น้ำเสียงจึงสุภาพเรียบร้อยมาก“อ้อ เช่นนั้นข้าจะพาชมดูรอบๆ หากท่านเห็นสิ่งใดต้องตา ผู้น้อยสามารถอธิบายเพิ่มเติมได้” เสมียนร้านกล่าวอย่างยิ้มแย้ม น้ำเสียงมันไม่ถึงกับอบอุ่น แต่ก็ไม่เย็นชาเพียงแค่เหลือบมองเท่านั้น จั่วม่อรู้สึกละลานตาไปหมดเวลานี้ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าของมัน นับว่าสวมใส่ไว้ด้วยหลายสิ่งที่ดี แต่นอกเหนือจากม้วนหยกที่เอวซึ่งแทบไม่สามารถจัดเข้าอยู่ในหอลอยร้อยวิเศษ ของสิ่งอื่นล้วนไม่มีคุณค่าพอจะวางอยู่บนโต๊ะด้วยซ้ำ สิ่งที่ดี! สินค้าในนี้ล้วนเป็นสิ่งที่ดีทั้งหมด!จั่วม่อกลืนน้ำลายไม่หยุด ดวงตาเป็นประกาย ปรารถนาจะกวาดยุทธภัณฑ์เวททุกชิ้นบนชั้น ลงสู่ถุงร้อยสมบัติของมัน อย่างไรก็ตาม เมื่อมันเห็นปั้ายราคาของสินค้าแต่ละชิ้น ไม่ต่างอันใดกับถังน้ำเ
