แผ่นจานค่ายกลบินคว้างประดุจห่าพิรุณอันแน่นขนัดนี่…วิธีนี้…เป็นไปได้…ในเสี้ยววินาทีนั้น ศิษย์พี่หวังสีหน้าแข็งค้าง ปากค่อยๆ อ้ากว้างขึ้นเรื่อยๆ แต่มันไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้ไม่สามารถบอกได้…ยังไม่สามารถบอกได้…จั่วม่อแต่ละร่างเผ่นโผนไปมาไม่ต่างอันใดกับร่างจริงที่มีเพียงหนึ่ง ไม่มีอาการแข็งสะดุด ไม่มีจุดใดที่ดูเหมือนมายา ศิษย์อื่นๆ อาจไม่เห็นความแตกต่าง แต่ศิษย์พี่หวังผู้คุ้นเคยกับยันต์ผีซ้อนเงาดุจชีวิตจิตใจ ไหนเลยจะไม่เข้าใจความยากลำบากของเรื่องนี้?ร่างเงาลวงตาที่เกิดจากยันต์ผีซ้อนเงา จะไม่เคลื่อนไหวด้วยตัวมันเอง หากต้องการให้พวกมันทำอะไร ต้องควบคุมบงการด้วยจิตสำนึก ด้วยฝีมือของมันสามารถควบคุมร่างเงาได้เพียงร่างเดียว อีกสามร่างเงาที่เหลือได้แต่ปล่อยไปตามยถากรรม มิหนำซ้ำร่างเงาหนึ่งเดียวที่มันสามารถควบคุม เป็นไปไม่ได้เลยที่จะสมจริงและละเอียดซับซ้อนถึงเพียงนี้สามารถควบคุมสี่เงาร่างในเวลาเดียวกัน ทั้งยังสามารถต่อสู้และปรับใช้กลยุทธ์ได้อย่างสะดวกดาย นี่จะต้องมีจิตสำนึกอันน่าพรั่นพรึงถึงระดับใด?โดยไม่รู้ตัว ศิษย์พี่หวังเริ่มเหงื่อไหลท่วมเต็มแผ่นหลัง ทันใดนั้นมันบังเกิดลางสังหรณ์อย่างรุนแรง การประลองครั้งนี้ จะไม่จบลงอย่างสงบและง่ายดายอย่างที่ใครๆคิด!ในอาณาจักรนภาจันทร์ที่อยู่ใต้อิทธิพลของเซียนกระบี่ ผู้ช่วยอย่างยันต์ผีซ้อนเงาเป็นสิ่งที่ผู้คนมักหัวร่อเยาะ แต่ศิษย์พี่หวังมีความรู้ความเข้า
