ชมเชย“สายตาของท่านที่นับถือไม่เหมือนผู้ใดจริงๆ!” แต่มันยังคงถามย้ำอย่างลังเล “ลงเดิมพันว่าจั่วม่อชนะทั้งหมดเลยหรือ?”“เดิมพัน” บุรุษหน้ากลมตอบเรียบๆพอได้รับตั๋วพนัน คนหน้ากลมก็หมุนตัวจากไป เอี้ยนหมิงจื่อกับพวกหันมามองหน้ากัน ได้แต่เดินคอตกติดตามไปเบื้องหลังมันอย่างรันทดหดหู่“ฟุั่มเฟือยจริงๆ!” ทันทีที่คนหน้ากลมจากไป เสมียนร้านพนันคล้ายเก็บกดมานานพูดพล่ามดุจน้ำท่วม ทั้งยังหันมาพยักเพยิดกับเหวยเสิ้ง “ท่านเห็นหรือไม่ คนเหล่านี้ไม่ใช่ว่าเสียสติหรอกหรือ? ตั้งแต่เริ่มรับพนันมา ไม่มีผู้ใดวางเดิมพันว่าจั่วม่อจะชนะ!พวกมันไม่ได้คิดว่าจิงสือเป็นจิงสือ ท่านลองบอกข้า ด่านจู้จีพิชิตด่านหนิงม่าย! ยังจะมีอะไรน่าขบขันไปกว่านี้อีก? ฟุั่มเฟือย ฟุั่มเฟือยเหลือร้ายจริงๆ…”มันสั่นศีรษะ ถ่มน้ำลายปรี๊ด“ห้าสิบชิ้นจิงสือระดับสาม” เหวยเสิ้งแย้มยิ้ม ยื่นจิงสือให้“ประเสริฐ วางเดิมพันกี่กระบวนท่า? ดูตรงนี้ นี่เป็นอัตราต่อรองสำหรับแต่ละกระบวนท่า…”“เดิมพันว่าจั่วม่อชนะ!” เหวยเสิ้งยังคงแย้มยิ้มอย่างนุ่มนวลเสมียนร้านพนันอ้าปากหวอ เหม่อมองมันอย่างโง่งม
