ั้งสามคล้ายหวาดหวั่นขวัญผวาต่อคนหน้ากลมเป็นอย่างยิ่ง ต่อหน้าบุรุษหน้ากลมพวกมันประหนึ่งกบพบเจออสรพิษ เมื่อคนหน้ากลมสั่ง ทั้งสามคนรีบนำจิงสือออกมาจนหมดเท่าที่มีติดกาย ไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว“เดิมพันว่าจั่วม่อชนะ” คนหน้ากลมกล่าวเรียบๆเอี้ยนหมิงจื่ออดค้านไม่ได้ “แต่ศิษย์พี่ฉาง จั่วม่อนี้…”“หืม?” คนหน้ากลมเหลือบมองเอี้ยนหมิงจื่อ เอี้ยนหมิงจื่อหัวใจแทบกระดอนออกจากปาก คำพูดที่ขึ้นมาถึงปาก รีบกลืนกลับลงไปหมด หูซานกับเถาซูเอ๋อร์ที่ด้านข้าง ยืนอย่างเรียบๆ ร้อยๆ ศีรษะก้มต่ำ พวกมันในใจสาปแช่งเอี้ยนหมิงจื่อระรัวเหล่าเอี้ยน เจ้าปัญญาอ่อน! เจ้าไม่ต้องการมีชีวิตอยู่แล้ว ก็ไม่เห็นต้องลากพวกเราไปด้วย…เหวยเสิ้งมองชายหน้ากลมอย่างประหลาดใจอยู่บ้าง นี่เป็นครั้งแรกที่มันได้ยินว่ามีคนลงเดิมพันว่าศิษย์น้องจะชนะ มันลอบสังเกตอาภรณ์ของสามคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของคนหน้ากลม จนเห็นปั้ายยี่ห้อของพรรคอัจฉริยะปราณ …ไม่ใช่ว่าพรรคอัจฉริยะปราณบาดหมางกับศิษย์น้องหรอกหรือ?ศิษย์พี่ฉาง…เหวยเสิ้งเข้าใจในทันทีเสมียนร้านรับพนันที่เฝั้าประตูมองคนทั้งสี่ราวกับมองคนปัญญาอ่อน พอเห็นจิงสือในมือของเอี้ยนหมิงจื่อ มันอดน้ำลายไหลย้อยไม่ได้ ในใจลอบก่นด่า คนกลุ่มนี้เสียสติชัดๆ หากพวกเจ้าตำหนิว่ามีจิงสือมากเกินไป ไฉนไม่ให้ข้าเล่า อย่าได้เอามาโยนทิ้งน้ำเช่นนี้ได้หรือไม่!แน่นอน ในใจแม้ครุ่นคิด แต่ไม่มีร่องรอยใดบนใบหน้ามัน ทั้งยังรีบปันหน้า
