ในพื้นที่รกร้างว่างเปล่าอันกว้างไพศาลเหวยเสิ้งยืนเผชิญหน้ากับบุรุษชุดขาว“เจ้าเป็นใคร? ไฉนลอบเข้าไปในภูเขาสุญตา? มีเปั้าหมายอะไรกันแน่?” เหวยเสิ้งถามเสียงหนัก กระบี่ผ่าสายรุ้งของมันพร้อมจู่โจมทุกขณะ คนผู้นี้ที่มาไม่แน่ชัด ลอบเข้าไปในเขตภูเขาสุญตาของมัน มันพอดีค้นพบเข้าโดยบังเอิญ พลังบำเพ็ญเพียรของอีกฝั่ายเหนือล้ำกว่ามันอยู่บ้าง มันเพิ่งออกมาจากการฝึกปรือในค่ายกลกระบี่ หลังจากการต่อสู้บุกฝั่าถ้ำกระบี่อย่างยาวนาน จนทะลวงผ่านไปยังด่านหนิงม่าย ความคิดจิตวิญญาณของเหวยเสิ้งอยู่ในสภาพที่ยอดเยี่ยมที่สุด สัมผัสทางจิตเฉียบคมกว่าที่เคยเป็นมา หากเป็นสภาพของมันในกาลก่อน ย่อมไม่มีทางตรวจพบการคงอยู่ของคนผู้นี้ เป็นที่คาดคำนวณได้ว่าฝั่ายตรงข้ามแข็งแกร่งถึงเพียงไหน ในใจมันบังเกิดระลอกแห่งความพรั่นพรึงไม่สิ้นสุด!เหวยเสิ้งไล่ตามอีกฝั่ายเกือบหกร้อยลี้ แทบจะหลุดรอดไปได้สองสามครั้ง สิ่งที่ทำให้มันรู้สึกย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิมก็คือ คนชุดขาวผู้นี้คล้ายยังไม่ได้เอาจริงเสียด้วยซ้ำแต่เหวยเสิ้งขวัญกล้าบังอาจ แม้จะทราบดีว่าอีกฝั่ายฝีมือเข้มแข็ง แต่มันไม่มีความคิดล่าถอย ในดวงตาดุจพยัคฆ์ร้าย จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ลุกโชนขึ้น“ฟังว่าคุณชายเหวยก่อเกิดนิมิตแห่งฟั้าดินยามเข้าสู่ด่านจู้จี เป็นปราณกระบี่ทะลวงฟั้า ได้พบหน้ากันวันนี้ ยังเหนือกว่าคำร่ำลือเสียอีก ดูท่าหลังออกจากถ้ำกระบี่ คุณชายเหวยฝีมือรุดหน้าก้าวไกล เคล็ดกระบี่ส
