ุญตาของสำนักในที่สุดก็หวนคืนสู่โลกหล้า เป็นที่น่ายินดีน่าอวยพร” บุรุษชุดขาวสุ้มเสียงอ่อนโยนเป็นกันเอง ใสกระจ่างดุจน้ำพุไหลรินรวมกับรูปโฉมหล่อเหลาสุดฟั้าสุดดิน ท่วงท่าสภาวะสง่างาม รอบรู้ เปียมมารยาท ยากจะคิดว่ามันเป็นคนชั่วร้ายได้เหวยเสิ้งพอฟังยิ่งวิตกกังวลกว่าเดิม เรื่องที่มันเข้าไปในถ้ำกระบี่ นอกเหนือจากศิษย์ในสำนักแล้ว ไม่มีคนนอกทราบ คนผู้นี้คล้ายรู้ชัดเกี่ยวกับถ้ำกระบี่ หากทีแรกมันยังไม่แน่ใจว่าคนผู้นี้จงใจลอบเข้าไปในภูเขาสุญตาหรือไม่ ในเวลานี้มันก็ได้รับการยืนยันแล้วคนผู้นี้เมื่อลอบรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสำนักมัน ย่อมมีจุดประสงค์ที่เป็นอันตราย“เจ้าเมื่อไม่ยอมเปิดเผยที่มา เช่นนั้นก็ไม่มีสิ่งใดต้องสนทนาอีก” ดวงตาดุจพยัคฆ์ร้ายสาดประกายแหลมคมเช่นกระบี่ ตวาดเสียงทุ้มต่ำ อากาศธาตุรอบกายพลันพลุ่งพล่านทั้งที่ไม่มีลม ค่อยๆ หมุนควงรอบตัวมัน กระบี่ผ่าสายรุ้งปรากฏขึ้นในมือ จ่อจี้ใส่บุรุษชุดขาวแต่ไกลคนชุดขาวรู้สึกรอบข้างมืดมิดลง ราวกับว่ามันอยู่ในช่องว่างมิติอันลี้ลับเวิ้งว้าง บีบคั้น ไร้ซึ่งสรรพสิ่งบุรุษชุดขาวดวงตาทอประกายประหลาด อุทานอย่างชื่นชม “คุณชายเหวยพรสวรรค์เลิศล้ำสมคำร่ำลือโดยแท้ เคล็ดกระบี่สุญตาจะต้องเจิดจรัสในมือคุณชายอย่างแน่นอน!”ปากกล่าววาจา แต่ร่างของบุรุษชุดขาวกลับค่อยๆ เลือนหายไป คำสุดท้ายยังไม่ทันจะขาดเสียง ร่างกายมันก็อันตรธานไปโดยสมบูรณ์ ทิ้งไว้เพียงหางเสียงอันรางเลือนดวง
