แม้แต่น้อย “หากหัวใจท่านยุ่งเหยิง กระบี่หัวใจทะเลสาบของท่านไปยังที่ใด?”กู่หรงผิงดวงตาสาดประกายขุ่นข้อง แต่มันไม่ได้รุกต่อ ทันใดนั้นหลับตาลง อึดใจต่อมาค่อยลืมตา ดวงตากลับเป็นกระจ่างใส “ศิษย์น้องหญิงกล่าวถูกต้อง ไม่ทราบว่าหลังงานประลองชุมนุมวิจารณ์กระบี่เสร็จสิ้นลง ศิษย์น้องหญิงคิดไปยังที่ใด?”“หลอมสร้างกระบี่”“อ้อ” กู่หรงผิงดวงตาทอแววประหลาดใจ “ศิษย์น้องหญิงค้นพบแม่เหล็กเย็นแล้วหรือ?”สุ้มเสียงสงบราบเรียบของซู่ค่อยเปิดเผยอารมณ์ตื่นเต้นออกมาเล็กน้อย “อืม ทั้งยังตัดแบ่งแล้วเสร็จ มีสี่ชิ้น”“ยินดีด้วยศิษย์น้องหญิง!” กู่หรงผิงปากกล่าวยินดี แต่ในใจยิ่งหงุดหงิดกลัดกลุ้มกว่าเดิม หากศิษย์น้องหญิงเข้าสู่การหลอมสร้างกระบี่ เกรงว่าภายในสามปีห้าปี นางอาจไม่ออกมาอีกเลย ยิ่งคิดมันก็ยิ่งสะท้านใจ “หากเราผู้พี่จดจำไม่ผิด คิดหลอมสร้างแม่เหล็กเย็นเป็นกระบี่ ขั้นแรกต้องแปรสภาพเป็นท่อนกระบี่เล็กๆ เสียก่อน ไม่ทราบว่าการแปรสภาพนี้…”“ข้าพบใครบางคนที่สามารถกระทำได้” สุ้มเสียงของซู่กลับมาแผ่วเบาดุจสายน้ำรินเหมือนเช่นปกติ “ไม่ต้องรบกวนศิษย์พี่กังวลสนใจแล้ว”ในเวลานี้เอง ที่โต๊ะของเฉาอัน เสียงหัวร่อระเบิดดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง“เฮ้ วันนี้สมควรเตรียมตัวสำหรับการประลองให้ดี!”“ใช่แล้ว มีเพียงพี่เฉาสามารถเกียจคร้านได้”“เจ้าหนูด่านจู้จีผู้หนึ่ง หากพี่เฉาลงมือมากกว่าสามกระบวนท่า ข้าผู้นี้ขอเหยียดหยามท่านแล้ว“ไฉนเราไม่มาพ
