ดเข้าไปในทะเลแห่งจิตสำนึก เห็นผูเยานั่งหลับตาอยู่บนปั้ายหินสุสาน ไม่ว่าจั่วม่อจะตะโกนเรียกสักเท่าใด มันก็นิ่งงันดุจรูปปันหิน ผูเยาจมอยู่ในฌานอันลึกล้ำเสียแล้ว มิหนำซ้ำ เรื่องเช่นนี้จั่วม่อไม่อาจปรึกษาท่านเจ้าสำนักหรืออาจารย์ลุงได้ มันคงไม่ปัญญาอ่อนถึงขนาดจะหวังว่า อาจารย์ลุงรองและคนอื่นๆ ที่โด่งดังในการล่าอสูร จะไม่รู้จักแผนผังปิศาจนี้พลังบำเพ็ญเพียรติดค้างอยู่กลางด่านจู้จี…เช่นนั้นความฝันนั้นจะทำอย่างไร? มันจะอาศัยอะไรไปตามหาเจ้าคนที่เปลี่ยนโฉมหน้าและลบล้างความทรงจำของมัน?จั่วม่อราวกับเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกสูบออกไป แข้งขาอ่อนยวบ ทรุดลงกับพื้นนับตั้งแต่ที่มันล่วงรู้ว่าโฉมหน้าถูกเปลี่ยน ความทรงจำถูกลบ มันก็พร่ำบอกตนเองซ้ำๆเพื่อตามหาคำตอบให้กับความฝันนั้น เพื่อหาให้พบว่าไฉนความคิดจิตใจและโฉมหน้าของมันจึงเปลี่ยนไป แต่เมื่อความเชื่อที่คอยผลักดันให้มันก้าวไปข้างหน้า จู่ๆ ก็ถูกทำลายจากฐานราก มันไม่ทราบว่าสมควรทำเช่นไรท้องฟั้ารัตติกาลมืดทะมึนดุจน้ำหมึก จั่วม่อนอนเหยียดยาวอยู่บนหลังคา อินกุยออกอากาศเจื้อยแจ้วอยู่ด้านข้าง ศีรษะหนุนท่อนแขน เหม่อมองท้องฟั้าอย่างมึนซึมความคิดจิตใจล่องลอยไปแสนไกล นานเท่าใดแล้วที่ไม่ได้นอนเหยียดยาวเช่นนี้?นับตั้งแต่ตัดสินใจตามหาคำตอบ โอกาสที่มันจะนอนแผ่ฟังอินกุยบนหลังคาก็ลาลับไปในแต่ละวันเต็มไปด้วยเคล็ดวิชาและเวทวิชานับไม่ถ้วนที่ต้องฝึกปรือ ทุกๆ วันมันจำเป็นต้องย้
