จั่วม่อลืมตาขึ้น แสงสีทองเข้มที่ห่อหุ้มทั่วร่างค่อยๆ เลือนหายไปหากผู้ใดสามารถผ่าลอกผิวหนังของจั่วม่อออกมาได้ พวกมันจะเห็นว่าใต้ชั้นผิวปรากฏเศษทองคำนับไม่ถ้วนฝังอยู่ในเลือดเนื้อ วัชรสูตรน้อยขั้นที่สาม ‘อาภรณ์ร่างทอง’กลายเป็นลึกล้ำขึ้นทุกวัน แผนผังปิศาจกับวัชรสูตรน้อยดูเหมือนจะจับคู่กันได้อย่างสมบูรณ์แบบ กระทั่งจั่วม่อยังตื่นตะลึงกับความเร็วในการรุดหน้าของวัชรสูตรน้อย เดิมทีมันคาดเดาว่าวัชรสูตรน้อยฉบับปั้ายหินสุสานจะก้าวหน้าไปอย่างช้าๆ และมั่นคง ใครจะรู้ว่าเมื่อเพิ่มแผนผังปิศาจเข้ามา จะแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ด้วยระดับความเร็วเช่นนี้ อีกไม่นานมันจะบรรลุวัชรสูตรน้อยขั้นที่สี่ ‘วงจรสัตตบงกชทองคำ’ น่าเสียดายที่นอกเหนือจากการเสริมสร้างสังขารไปวันๆ แล้ว จั่วม่อไม่เข้าใจวิธีใช้งานเลยแม้แต่น้อยแม้ว่ายามนี้สังขารร่างกายของมันอยู่ในขั้นอาภรณ์ร่างทอง กระบี่บินยากจะระคายผิว แต่สภาพน่าเอนจอนาถของมันในคราวที่เผชิญหน้ากับภูตหยิน ทำให้จั่วม่อเข้าใจอย่างลึกซึ้ง ว่าแม้ร่างกายของมันจะแข็งแกร่งคงกระพัน แต่กลับไม่มีปัญญาต้านทานการโจมตีทางจิตสำนึกได้เลยจั่วม่อรู้สึกว่าชีวิตของมันช่างโศกรันทดเหลือจะกล่าว มันมีพลังจิตสำนึกมหาศาลแต่ไม่ทราบจะใช้ออกอย่างไร มันเสริมสร้างสังขารจนถึงขั้นอาภรณ์ร่างทอง แต่ก็เป็นเช่นเดียวกัน คือไม่มีปัญญาใช้ให้เกิดประโยชน์ มันยังรอบรู้คุณสมบัติของวัตถุดิบสารพัดชนิด แต่ไ
