ม่สามารถหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เวทที่พอรับได้สักชิ้นสิ่งเดียวที่ทำให้มันรู้สึกว่ายังโชคดีอยู่บ้าง คือการที่เวลานี้สามารถสร้างแผ่นจานค่ายกลได้สำเร็จ ในที่สุดก็สามารถใช้งานค่ายกลที่เคยศึกษามาเสียที!ผูเยาซึ่งหมดความอดทนมาตั้งแต่แรก พอเห็นจั่วม่อลืมตา ก็เร่งรัดทันที “เริ่มทำงานได้แล้ว! เริ่มทำงานได้แล้ว!”มันไม่รอให้จั่วม่อกล่าววาจา ซัดจิงสือวูบ เห็นแสงประกายเจิดจ้า หนึ่งคนหนึ่งอสูรก็หายวับไปจากตำแหน่งที่ยืน“อย่างที่ตกลงกันไว้ ภูตหยินบาดเจ็บหนักห้าสิบตัว” ผูเยาเน้นย้ำ “แบบยังเป็นๆ!”“รู้แล้วน่า” จั่วม่อตื่นตัวเต็มที่ มันจ่ายหนี้ของมันเสมอ ไม่ต้องกล่าวถึงว่าเจ้าหนี้ยังเป็นผูเยา คิดเอารัดเอาเปรียบผูเยาไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่แล้ว อย่าว่าแต่จะเบี้ยวหนี้สองสามวันมานี้ มันได้สร้างแผ่นจานค่ายกลรูปแบบต่างๆ ไว้เป็นจำนวนมากต้องการทดสอบความสามารถของพวกมันอยู่พอดี“ตรงนั้นมีตัวหนึ่ง” ผูเยากลับกลายเป็นตื่นเต้นฮึกเหิม ลอยตรงลิ่วไปยังมุมถ้ำด้านหนึ่ง จั่วม่อรีบตามติดด้านหลังจริงดังคาด เห็นภูตหยินตัวหนึ่งลอยตัวเงียบๆ อยู่ในมุมถ้ำ จั่วม่อสังเกตเห็นกลุ่มหมอกรอบกายภูตหยินตัวนี้เข้มข้นและหนาแน่นกว่าคราวก่อน“เป็นไร? ไฉนมันดูแข็งแกร่งกว่าเจ้าตัวตอนนั้น” มันรีบถามผูเยาผูเยาจ้องภูตหยินตัวนั้นไม่คลาดสายตา ดวงตาเป็นประกาย จะขาดก็แต่น้ำลายยังไม่ไหลออกมาเท่านั้น มันกล่าวโดยไม่หันหน้ากลับมาด้วยซ้ำ “ก็ที่นี่เป็นที่ใดเล่า? ภูตห
