ยินดูดกลืนปราณหยินทุกวัน ย่อมเติบโตอย่างรวดเร็วเป็นธรรมดา”จั่วม่อพึมพำตอบรับ “เป็นเช่นนี้เอง”แน่นอนว่าภูตหยินตัวนี้แข็งแกร่งกว่าตัวที่เคยเผชิญ ดังนั้นมันค้นพบจั่วม่อในทันทีเปล่งเสียงบาดหูคำหนึ่ง แล้วกระโจนเข้าใส่อย่างดุร้ายในเวลานี้เอง ทิ่มแทงจิตสำนึกก็จู่โจมนำมาก่อน อย่างไรก็ตาม จั่วม่อคราวนี้เตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา หัวร่อฮิฮะพลางตวัดมือ ขว้างแผ่นจานค่ายกลออกไปเบาๆแผ่นจานค่ายกลนั้นประหนึ่งโยนลงไปในน้ำ เห็นอากาศกระเพื่อมไหว และแผ่นจานค่ายกลหายวับไปพื้นที่ว่างข้างหูจั่วม่อพลันสั่นสะเทือน ทิ่มแทงจิตสำนึกเฉียดผ่านข้างศีรษะของมันไป ในใจมันยินดียิ่ง ค่ายกลได้ผล!ภูตหยินที่กำลังลอยโถมเข้ามาไม่ห่างจากจั่วม่อ จู่ๆ ก็หยุดชะงักอยู่กับที่ ท่าทางสับสนงงงวย เนื่องจากอยากเห็นผลของค่ายกลให้ชัดเจน จั่วม่อไม่รีบร้อนลงมือ แต่เดินวนรอบตัวภูตหยินแทน ภูตหยินที่ตกอยู่ในค่ายกลไม่มีปฏิกิริยาต่อจั่วม่อแม้แต่น้อย ได้แต่หมุนตัวไปมาอยู่กับที่จั่วม่อในดวงตายากจะซ่อนความตื่นเต้นยินดีไว้ได้ ข้าไม่ได้เดาผิด!ผูเยาเคยบอกมันเกี่ยวกับการก่อกำเนิดของภูตหยิน รวมกับทิ่มแทงจิตวิญญาณที่ภูตหยินใช้ออกเมื่อคราวที่แล้ว จั่วม่อสรุปว่าภูตหยินสมควรมีจุดอ่อนต่อค่ายกลลวงตาภูตหยินเกิดจากปราณหยิน แม้ว่าพวกมันสามารถใช้ทิ่มแทงจิตสำนึก อย่างไรก็ตามสติปัญญาของพวกมันอยู่ในระดับต่ำ ย่อมตกเป็นเหยื่อของค่ายกลลวงตาได้อย่างง่ายดายค่ายกลที่มันข
