วทวิชาเห็นหมอกน้ำเป็นชั้นๆ ปกคลุมไปทั่วลานน้อยลมตะวันตก นกโง่กรีดร้องเสียงแหลมอย่างตระหนก รีบกระพือปีกโผบินขึ้นฟั้าในเวลานี้เอง จั่วม่อหยิบแผ่นจานหยกที่ตระเตรียมเอาไว้ และกระทำมุทรา ร่ายเวทวิชาเพื่อปิดผนึกค่ายกลเห็นหมอกน้ำทั้งหมดและค่ายกลน้ำสามวิเศษถูกดูดหายเข้าไปในแผ่นจานหยก บนพื้นว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือ แต่บนแผ่นจานหยก ปรากฏตัวอักษรรูปน้ำสีเขียวตัวหนึ่งจั่วม่อพบว่านี่น่าเล่นยิ่ง มันรีบร่ายเวทวิชาใส่แผ่นจานค่ายกล เห็นแสงวาบผ่านพื้นผิวของแผ่นจานค่ายกล ค่ายกลน้ำสามวิเศษก็ปรากฏขึ้นบนพื้นดินอีกครั้ง เริ่มปลดปล่อยไอน้ำออกมาอย่างต่อเนื่อง เพียงแต่ความเร็วของการสร้างไอน้ำออกมาในอากาศเนิ่นช้ากว่าเดิมอยู่บ้างน่าเล่นจริงๆ!จั่วม่อเริ่มต้นสร้างแผ่นจานค่ายกลมากมาย หลากหลายรูปแบบ แม้ว่าทั้งหมดเป็นวัตถุดิบระดับต่ำที่สุด แต่มันมีความสุขยิ่ง ทั้งยังสนุกสนานยิ่งจนกระทั่งพลังปราณในร่างเกลี้ยงฉาด จั่วม่อจึงยอมหยุดลง ในมือมันมีแผ่นจานค่ายกลมากกว่าหนึ่งโหล ถึงตอนนี้เพิ่งรู้สึกตัวว่าเหนื่อยล้าแสนสาหัส มันทรุดตัวลงนอนเหยียดยาว ครู่ต่อมาเสียงกรนก็ดังสนั่นหวั่นไหวดุจฟั้าร้องไม่ทราบผ่านไปนานเท่าใด จั่วม่อถูกเสี่ยวกั่วเรียกปลุก“ศิษย์พี่” เสี่ยวกั่วเรียกอย่างเหนียมอาย“อืม” จั่วม่อลืมตาอย่างไม่เต็มใจ พึมพำตอบรับอย่างคลุมเครือ นี่เป็นเวลาที่มันกำลังนอนหลับฝันดี“ท่านเจ้าสำนักเรียกท่านไปยังโถงสุญตา”“โถงสุญต
